13-03-07

Review: Tom Pintens - Tom Pintens

Vroeger is een geweldig mooi woord om schaduw te geven. Als u zich daarin kan vinden, dan is de nieuwe Tom Pintens voor jou gemaakt.

Pintens, vooral bekend als lid van Zita Swoon, is wanneer we zijn flowers for breakfast (met Tine Reymer) en 2000 Monkeys-verleden in rekening brengen met deze cd aan z'n vierde worp toe. Opmerkelijk is dat hij voor de gelegenheid het Engels voor Nederlands inruilt (of neen, dat wist u al, u leest deze blog).

Of het wat is?
Het is geen perfect plaatje, daarvoor klinkt het soms nog iets te 'geschreven' (we zijn streng(er) als er in het Nederlands gezongen wordt), maar lekkers is er zeker op te vinden. De man weet hoe hij muziek moet maken, weet wat doseren inhoudt, en klinkt heel relaxed. Heerlijk plastisch taalgebruik als "de planeet die nog op diesel rijdt", "ze goot haar adem in m’n vel", en "een nachtwinkelcadeau", zou u moeten overtuigen van mijn gelijk. Niet genoeg? Bel uw favoriete radio en vraag hen Camping Kobalt, Lola, of Exit Don Quichot te spelen (om het bij mijn favorieten te houden).

Deze Pintens-plaat is een wandeling in uw 'wat vooraf ging', een geut adem in je vel. Wandel ze, voel ze!

Titellijst:

1. al die tijd
2. zij houdt van vechten
3. nieuwe Tarzan
4. Stanley
5. camping Kobalt
6. K
7. Lola
8. meisje van vroeger
9. exit Don Quichot
10. wijzer
11. gewoonte

Video: Zita Swoon @ Debby en Nancy

Op 4 maart was Stef Kamil Carlens (met Eva en Kapinga en de andere ZS-ers) te gast bij Debby en Nancy. Verwacht geen opwarmer voor de nieuwe cd - al wordt die wel even getoond, maar wel een I'm still standing (van Elton John) in disco-disco-discosfeertje.

video-video-video

08-03-07

Soundtrack: Brugge

Op heel onregelmatige basis plaats ik hier wel eens een lijst muziekjes. Zelden of nooit zijn ze nieuw of hip. Altijd zijn ze schoon (wel, ik vind ze mooi, en dit is mijn blog), en soms lachen ze zelfs.
Prentjes, hoesjes, zantjes of eerderwelke vorm van artwork is daar tot nu toe nooit bijgeweest. Al is het maken van die hoesjes eigenlijk leuker dan het bijeen puzzelen van de muziek, tot nu toe hield ik dat gereserveerd voor speciale ... euh, gelegenheden. Maar nu is dus zover, deze keer een lijstje met de ganse reutemeteut.

Deze cd is de tegenprestatie voor het krijgen de van de cd die Marian gemaakt heeft in het kader van een Subjectivisten cd-cirkel (het bestaat, leeft, en je moet het slechts om de twee dagen water geven). Bij zo'n cd-cirkel stelt iedereen een cd samen volgens een bepaald thema - deze keer was dat 'in the city' - en stuurt die naar een aantal mede-deelnemers.
Wist ik dat het bestond? Ik kon het vermoeden.
Zal ik er de volgende keer (ook) aan meedoen? Die kans is groot.

...maar genoeg geleuterd, nu lijsten en uitleg en linken met prentjes daarachter!

Thema: In the City
Onderwerp: niet-toeristisch Brugge (soundtrack bij stadswandeling)
Titel: vilt
Hoes: link naar afbeeldingen

Over de muziek:
1. Moondog - Bird's Lament
Hier voor de klassieke schoonheid, en omdat Moondog oorspronkelijk straatmuzikant was in New York.
Weetje: Bird is Charlie Parker, een jazzmuzikant die al een tijdje piepedada is.

2. Daan - Death of a Houswife (allegretto in C minor)
Omdat de huisvrouw-in deuropening steeds minder voorkomt in het stadsbeeld.

3. Apparat Organ Quartet - Global Capital
Toeristenhoofdstad?

4. Magnus - French Movies
De beschrijvingen gelden evengoed voor Brugge.

5. Marvin Gaye - Inner City Blues (make me wanna holler)
Voor de titel. Recente ontdekking.

6. Bright Eyes - Tourist Trap
Omdat voor velen Brugge niet meer is dan deze titel.

7. Tom Barman & Guy Van Nueten - One Advice, Space
Alle redenen zijn goed om deze song op een cd te zetten.

8. Giant Sand - Wayfaring Stranger/Fly Me To The Moon
Is er iets zaliger/rustgevender dan doelloos door de stad te slenteren?

9. The Balanescu Quartet - Robots
Belichaamt voor mij vooruitgang, ontdekking en verwondering, en is een Kraftwerk-cover. Staat hier niet voor niks centraal.

10. Jacques Brel - Mon Père Disait
London wordt hier een buitenwijk van Brugge genoemd, en het is één van de zeldzame songs waar Zeebrugge in voorkomt.

11. Galliano - Roofing Tiles
Brugge heeft - in het bijzonder - voor zijn centrum strenge stedenbouwkundige voorschriften. Zo zijn platte daken slechts uitzonderlijk toegelaten, en moet een bepaald soort dakpan gebruikt worden.

12. TC Matic - Putain Putain
Voor meer verdraagzaamheid, en omdat deze versie eindigt met "Nu en we dust, é."

13. Ghinzu - Get up (intro)
Japanners en Brugge, dat zijn 20.000 handen op één buik.

14. Sparklehorse - Gasoline Horseys
Voor de titel, en omdat de stad er goed mee overweg kan.

15. The Black Heart Procession - Tangled
"There's a place where I stay near the sea"

16. Eels - In the Yard, Behind the Chuch
Met een ondertitel als "a field trip for the grateful living" was deze voorbestemd.

17. Zita Swoon - Moving Through Life As Prey (band in a box-versie)
Er zijn evoluties waar een mens zich terecht zorgen over mag maken.


Over het parcours:
Helmstraat: korte straat met iedere 5m een ander perspectief.
Moerstraat: wil ik wel wonen.
Leeuwstraat: Veel groen te zien vanop de brug.
Oude Zak: statige gebouwen, populaire naam.
Pottenmakersstraat: toont verschillende stadia van heroplevende stad.
Augustijnenrei/Spaanse Loskaai/Gouden-Handrei/Langerei: voor het water en achterkanten van aanpalende huizen.
Sint-Annarei: weids.
Strostraat: extreem expressieve muren (je vraagt je af hoe ze blijven staan) en wegdek.
Jeruzalemstraat: in deze wijk vindt je nog huisvrouwen in hun deuropening :-).
Korte Sint-Annastraat: hier rond de Sint-Annakerk heb ik leren hardlopen.
Molenmeers (1): zicht op uitzonderlijke Jeruzalemkerk.
Timmersmansstraat: ik heb inderdaad een zwak voor aftakelende huizen.
Verbrand Nieuwland: in zelfde categorie als Moerstraat.
Molenmeers (2): verbinding.
Langestraat: groetstraat (in theorie).
Predikherenrei (1): terras met uitzicht.
Coupure: ga ook eens op sluizencomplex staan.
Predikherenrei (2): met standbeeld van Marieke, naar lied van Jacques Brel.
Boninvest: via Conzetsbrug naar zeldzame industriegebouwen in binnenstad.
Violierstraat/Gapaardstraat: met mooi modern huis op hoek met Vizierstraat.
Koningin Astridpark/Park/Gevangenisstraat: park met wisselend zicht, interessante aanpalende stapelbouw.
Pandreitje: echte laansfeer.
Huidenvettersplein: schildersplein.
Blinde Ezelstraat: toeristen.
Burg: met constructie van Toyo Ito. Het paviljoen wacht op zijn sloop, wat jammer is.


En verder:
Ik hou van mijn stad. We zijn met elkaar vergroeid. Ze heeft de ziel, het karakter en – zelfs in de wellnessbetekenis – de kuren. Zij lokt uit, is suggestief. Zij danst oosters uit haar buik. Ze bepaalt het geluid, maar zingt slechts zelden zelf. Zij is de kubus met schroefdop. Zij is de ontdekking, de verrassing en de verwondering. Zij spelt doordeweeks als vakantie.

Zij is de massa en het individu. Zij heeft tics. Zij heeft haar eigen dynamiek. Ik hou van haar bezoekers, en haar lege straten. Ik hou van de zeldzaamheid van haar 3de verdieping. Ik hou van haar rimpels, van haar sprekende stenen. Ik hou van de mijmering, ik hou van mijn stad.

17-02-07

De soundtrack van je leven (deel 2)

(vervolg op deel 1) (eindelijk, inderdaad)
De 10 cd’s die een lintje krijgen in de categorie 'Bepalend'.

 

1/ dEUS - in a bar, under the sea

Ergens in het najaar van 2004 gekocht (20 november om precies te zijn). Aanleiding daarvoor was het horen van Fell of the floor, Man bij het samenstellen van een verjaardags-cd. Opeens klikte het wel tussen Marc en die gasten van 't stad. En Hoe! Evolutie, het bestaat (gelukkig).
Ik hou van zijn speelsheid en het feit dat het duizend kanten op gaat zonder dat je de weg verliest. Ik hou van de manier waarop ze soms met 3 door elkaar zingen. Ik hou van de percussie, en hoe verschillend die elke keer wel is. Ik hou van het feit dat ik niet onmiddellijk iets vind dat op vergelijkbaar is met Theme from turnpike. (Ik weet dat ze een sample gebruiken.) Ik hou van de uitdaging.

2/ Bright Eyes - I'm wide awake, it's morning

Op Allmusic.com geven ze deze cd 2 sterren.
(lange stilte)
Vijf zouden het er moeten zijn. Er zijn niet veel cd’s die in hun geheel op mijn pc belanden en daar ook blijven, maar dit is er dus één (A Grand don't … van The Streets en Achtung Baby van U2 zijn de andere).
Waaraan heeft hij dat te danken? Ik weet het niet, maar de verhalende teksten, het toegankelijk geluid en het geruststellend effect die de cd op me heeft zal er wel voor iets tussenzitten.

3/ Zita Swoon - Sunrise

Staat hier als vertegenwoordiger van de hele Zita Swoon-gebeuren. Had even goed de Moondog Jr-cd kunnen kiezen, of A song about a girls, maar Sunrise dus. Deze moet het laatste half jaar zowat mijn meest gespeelde cd zijn. Nochtans - alweer - geen liefde op het eerste gezicht. Het is een vreemd plaatje. Eigenlijk een Soundtrack, vol vreemde geluiden, soms stil, soms uitbundig, maar altijd verrassend. Ik hou de verrassingen.

4/ Spinvis – Dagen van gras, dagen van stro

Inspireert me op het vlak van tekstritmes, bevestigd mijn geloof in het feit dat er meer te halen is uit de Nederlandse taal, en doet dat met opvallend eenvoudige woorden.

5/ Keziah Jones - Blufunk is a fact!

Cactusfestival 2004. Zaterdag. Ik kwam eigenlijk voor Elvis Costello (die ook goed was), maar werd helemaal overtuigd door die gast met z'n deukhoed die hét zomergevoel strooide, en er een eigen woordenschat en ideologie op nahoudt.

6/ Howe Gelb – The listener

Leren kennen door collega Eddie die me een Giant Sand-cd liet horen. Die stem! Iedereen die ook maar aan onthaasten denkt zou deze cd moeten beluisteren. Alles vertraagt (tot het mijn 'bioritme' bereikt heeft).

7/ U2 – Achtung baby

Ik zou iets kunnen zeggen over hoe de val van de Berlijnse muur en het einde van de koude oorlog, over hoe asgrauwe ogen vervangen werden door smiley's, over die acht die een negen werd… maar eigenlijk is dit gewoon een heel sterke plaat.

8/ Admiral Freebee - Admiral Freebee

Heeft me ertoe aangezet opnieuw te leren rijden (ik had mijn rijbewijs al). En dat is als een prestatie te bestempelen.

9/ Galliano – Live at the liquid room (tokyo)

Een zaligheid en een ergernis. In 1999 gekocht toen Oor's popencyclopedie me nieuwsgierig had gemaakt. Zaligheid omdat hij zo goed is. Ergernis omdat de groep daarna in rook opgegaan lijkt te zijn.

10/ Lou Reed – Perfect Night Live in London

Studentsentiment. Ik heb het verhaal hier al eens gedaan. Wie het wil lezen kan het (gemakkelijker) vinden door onderaan dit bericht op Lou Reed te klikken.

04-02-07

Muziek op zondag

Op canvas toonden ze deze namiddag nog eens de Dit is Belgisch-aflevering over Stef Kamil Carlens (dit is Stef Kamil Carlens).
...en weer was ik te laat (5 minuten) om het op te nemen.

Het krijgt de prijs van ergernis van de dag.

04-01-07

The Moondog's Shot of Love

Een hommage aan Bob Dylan door Stef Kamil Carlens (Zita Swoon) + Theater aan Zee-huisband (1 & 2 augustus 2006).

00:00 /    / intro
01:15 / 1 / I and I
05:22 / 2 / Million Miles
13:07 / 3 / Heart of Mine
17:28 / 4 / Blind Willie McTell
22:40 / 5 / Cold Irons Bound
30:09 / 6 / Everything Is Broken
33:23 / 7 / Dead Man, Dead Man
37:36 / 8 / Someone’s Got A Hold of My Heart

41:16 / 9 / Ring Them Bells
44:50 /    / outro (tot 45:15)

download ! (via rapidshare)
bron: Radio 1 / shuffle / 30-12-2006 (bijgeknipt)

 

+ ‘funkyphil’ had op het dEUS-forum blijkbaar al hetzelfde gedaan, wie dat wil kan die versie hier downloaden. (YouSendIt-account vereist)

31-12-06

Luister: Stef Kamil Carlens speelt Dylan

Maanden geleden kon je hier al lezen wat Stef Kamil Carlens (frontman van Zita Swoon) begin augustus met Dylans werk aanving. Wie toen nieuwsgierig was (of dat ondertussen geworden is), mag de mensen van Radio 1 bedanken voor hun uitzending van deze namiddag (30-12-2006).

klik om te luisteren

opgelet:
achter de link zit de volledig radiouitzending (206MB). Die duurde blijkbaar 5uur. Het SKC concert zit in het tweede uur, van 1u10'53" tot 1u56'18". De uitzending blijft beschikbaar tot de volgende aflevering van Shuffle op Radio 1.

22-12-06

Music For Life (2) tv-editie

Eerst het dankwoord: merci aan degene die vandaag Thunderstruck vroeg... Elentriek jong, elentriek.

Een eerste videojacht op YouTube bracht al het volgende:
* Zita Swoon -
Jintro and the great luna (en tussendoor ook deze Disco-video van hun optreden op Paris Plage)
* Hadise -
Sweat
* Michael Franti, Gabriel Rios & Flip Kowlier - What's This (ik vind er persoonlijk maar niks aan)

en meer (vooral reportages en interviews)

21-12-06

Music for Life

Merci aan degene die gisterenmorgen tijdens de Music for Life-glazen huis-actie van Studio Brussel 'Smells like teen spirit' heeft aangevraagd. Het was lang geleden dat ik zo vroeg zo wakker was.

Daarnet trouwens op de vrt-nieuws-site gezien dat Zita Swoon deze namiddag te voordele van die actie een straatoptreden heeft gegeven in thuisstad Antwerpen. Klik voor beeld (vrt), foto’s (jokko) en verslag (stubru-blog). (dees blog lijkt steeds meer op een ZS-fanblog. Ik zal 'meer diversiteit' op mijn lijstje met goede voornemens voor het nieuwe jaar zetten.

Het vrt-nieuws dus niet op tv gezien. Wel een verslag van de basketwedstrijd Berlijn-Oostende gezien (heel nipt door Oostende gewonnen) op Focus (West-Vlaamse regionale tv). Vooral de voorbeschouwing was interessant. Daarin toonden ze net de locaties die voorkomen in mijn U2-bespreking. Sympathiek van hen, maar het zijn dan ook West-Vlamingen hé ;-)

19-12-06

Sitecheck: Zita Swoon in het Frans

V2-frankrijk heeft ter promotie van Zita Swoon bij onze zuiderburen de groep van een Franse mini-site voorzien. Grafisch ziet het er super uit en de navigatie is ook heel eenvoudig. Om de bezoekers helemaal te overtuigen speelt er ook een band-radio. ‘Jintro and the great luna’, ‘Intrigue’ en ‘My bond with you and your planet: disco’ zijn er te horen (al lijkt die radio er nu efkes afgehaald te zijn - ah, neen, het is terug, een keer herladen helpt). Een aantal elementen moeten wel nog van inhoud voorzien worden. Zo is de agenda nog helemaal leeg.

20:20 Gepost door marc in Web | Permalink | Commentaren (0) | Tags: v2, frankrijk, zita swoon |  Facebook |

08-12-06

A song of two humans (en Julien Vrebos)

Deze morgen in de badkamer (7u15) braakte ons wereldontvangertje Radio 2 en één of andere Duitse radio tegelijk uit. Op Radio 2 was Julien Vrebos iets aan het vertellen wat waarschijnlijk wel enige waarde had, maar helemaal aan mij voorbij ging. Speelde daar op de achtergrond namelijk niet ‘Titles: A song of two humans’ van ons aller Zita Swoon?!
Daarnet even gaan herbeluisteren op de webpagina van het programma
Ochtendpost, en effectief... (luister zelf, het zit onder elk stukje met den Vrebos)
Dat is nu eens iets om een vrijdag mee te beginnen zie.

06-12-06

agenda: Zita Swoon

Zita Swoon - 29 maart 2007 - AB, Brussel
(ge wilt er bij zijn)

Vanop de site van de AB:
Met het alom gelauwerde 'A Song About A Girls' en de knappe live plaat/dvd 'A Band In A Box' bevestigde ZITA SWOON zijn status als één van de Belgische topgroepen. Ook live staat de groep op eenzame hoogte, wat het voorbije jaar bewezen werd met zowel intieme concerten als overweldigende festival optredens.

In de zomer van '06 werkten ze aan nieuwe nummers die dit najaar werden opgenomen. Centraal die avond staat hun kersverse - in maart te verschijnen - album. De groep staat op scherp, maak u dus klaar voor een rendez-vous met unieke Zita Swoon-energie, sfeer én poezië.

klik voor tickets

13:26 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zita swoon, ab |  Facebook |

13-11-06

agenda: Tom Pintens

Tom Pintens, 
Vanalleser bij
Zita Swoon en producer van oa Billie King
... speelt op 13 december voor u (en uw maatjes) in Café Video, Oude Beestenmarkt 7, 9000 Gent.

...en op 14 december in het kader van Broodje Brussel, tijdens uw middagpauze (12:30 - 13:30), te Brussel (wahaddegedacht), The Music Village, Steenstraat 50, 1000 Brussel. www.themusicvillage.com

 

12-11-06

De panter is een cobra - video video

Met dank aan de anonieme youtube en myspace-gebruikers...

Zita Swoon - Dare to love (uit dit geweldige optreden)
Zita Swoon - Add it up (oorspronkelijk van Violent Femmes)

11-10-06

TV-Song

Voor het eerst in de geschiedenis van de Staat van Beleg... een prentje (bewegend dan nog)
Ik wist eerlijk gezegd niet dat er Moondog Jr.-clips bestonden. Maar zie...

...als er trouwens iemand weet in welke taal er ondergetiteld wordt...
ge reageert maar.
En nog over ondertitels gesproken...

21-08-06

Zita Swoon @ Cucamonga (cactus 2006)

Herbeleef het langskomen van Zita Swoon op Brugge's Cactusfestival.
Vanavond, op Radio 1, in Cucamonga.

De uitzending zal nadien herbeluisterbaar zijn.
(met dank aan Fred)

11:54 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zita swoon, cactusfestival, radio 1, cucamonga |  Facebook |

30-07-06

Knack & Zita Swoon (2)

__knip-en-plak-bericht:_________
Focus Knack / nr.30 – 2006 / p8-9.

 

‘DYLAN TRAD OOK WEL EENS OP IN HARLEKIJNPAK’

Kan Stef Kamil Carlens ook door zijn neus zingen? U komt het te weten tijdens Theater aan Zee in Oostende. Carlens stelde niet alleen als curator de TAZ-muziekaffiche samen; op 1 en 2 augustus brengt hij er ook zijn hoogstpersoonlijke hommage aan Zijne Nasaliteit Bob Dylan.

Door Vincent Byloo

 

Stef Kamil Carlens geeft ons rendez-vous op een terrasje aan de Vlaamse Kaai in Antwerpen, waar hij met Zita Swoon op 1 oktober samen met onder meer Clouseau en dEUS onder de titel '0110' de chimes of freedom zal doen weerklinken. Na een gesprek van anderhalf uur, wanneer Stef Kamil zijn spaghetti naar binnen heeft gewerkt en zich richting Dour wil begeven, worden we het slachtoffer van een fly-by shooting, of zeg maar een precisiebombardement van een - ongetwijfeld door Philip Dewinter uitgestuurde! - duif. Zo komt het dat wij afscheid nemen aan de wastafel in de toiletten van L'Entrepot Du Congo, alwaar de handzeep ongeschikt blijkt als shampoo. (Wie later die dag op Dour vermoedde dat Stef Kamil een nieuw 'gelleke' had uitgeprobeerd: niet dus.) Vóór de aanslag hadden wij dit gesprek:

 

Weet je nog wanneer je Dylan hebt ontdekt?

Stef Kamil Carlens: Ik kan me geen exact Moment voor de geest halen waarop ik zijn muziek heb ontdekt of zo. Ik herinner me wél nog mijn eerste plaat van Queen, The Doors, Prince, zelfs van Kiss. Maar Dylan, die lijkt er gewoon altijd al te zijn geweest. Ik weet alleen dat mijn vader een paar van zijn songs op band had, niet op cassette maar op zo'n ouderwetse geluidsband. Echt kapot was ik daar toen niet van, maar ik was nog jong natuurlijk. Pas rond mijn twin­tigste ben ik echt verliefd geworden op Dylan. Ik had in die tijd een Schotse vriendin die voortdurend liep mee te zingen met Desire. En niet veel later was ik zelf helemaal in de ban van Blood On The Tracks. Toen Tommy (Barman, nvdr) en ik nog samenwoonden, waren we echt verslaafd aan die plaat.

 

Ben je iemand die alle biografieën napluist of wil je net zo min mogelijk weten over zijn privéleven?

Carlans: Die biografieën zijn niet zo aan mij besteed. Maar als ik ergens in een treinstation een Mojo zie liggen met een Dylan-speclal erin, zal ik 'm zeker meenemen. Al was het maar voor de foto's. Dylan is misschien geen mooie man volgens de algemene esthetische normen, maar hij is wel heel Intrigerend om naar te kijken. Je zou het niet van hem ver­wachten, maar Dylan heeft ook wel eens in gekke harlekijnpakken opgetre­den. Dat zijn beelden die mij, obviously, enorm aanspreken. (lachje) O ja, ik heb wel zijn autobiografie Chronicles gele­zen. Vooral het hoofdstuk over zijn be­ginjaren in New York vond ik heel inte­ressant.

 

Zou je Dylans periode in Greenwich Vilage kunnen vergelijken met de beginjaren van de Antwerpse muziekscene, toe zowat alle muziekanten hier met elkaar speelden en elkaar beïnvloedden?

Carlens: Ja, natuurlijk. Ik vond die pas­sage in het boek enorm herkenbaar. Op de kaai hier lag een café, De Muziekdoos, waar mensen uit de hele wereld - Britten, Amerikanen, Zuid-Amerikanen, Duitsers - samen muziek speelden. Dat had zó in dat boek kunnen staan. Toch wel ontroerend om te lezen dat Dylan, net als ik, jarenlang in een stad heeft rondgedwaald op zoek naar verwante zielen of een aanknopingspunt met een muzikale carrière.

 

Vraag je je bii belangrijke beslissingen wel eens af: 'Wat zou Dvlan doen'?

Carlens: Soms. Aan mensen als Bob Dylan neem ik echt wel een voorbeeld. Vooral zijn eigenwijsheid en, hoe zal ik het zeggen, zijn vriendelijke middelvin­ger verdienen navolging, vind ik. Maar ik vergelijk mijn carrière nooit concreet met de zijne. Dat zou gewoon stom zijn, want hij heeft zijn carrière in een heel an­dere tijdsgeest opgebouwd.

 

Dylan zingen getuigt van durf, want; je kent het adagium: no one sings Dylan like Dylan.

Carlens: Ik weet het, maar daar sta ik beter niet te lang bij stil. ~achQ Ik ga dus zeker niet proberen om zijn volstrekt unieke frasering te imiteren of zo. Enerzijds heb ik gekozen voor songs waarin ik iets van mezelf herken, anderzijds gewoon omdat het superleuke nummers zijn. Behalve een paar liedjes uit The Bootleg Series is het eigenlijk allemaal stuff uit de jaren 80 en 90: van Shot Of Love over Infidels en Oh Mercy tot Time Out Of Mind.

 

Je kiest duidelijk voor de meer bezadigde Dylan. Omdat je zelf met de jaren wat bezadigder bent geworden?

Carlens: Wellicht wel. Ik ben er intussen 36 en ik merk ook wel dat ik niet meer zo rusteloos ben. De experimenteerdrift laait niet meer zo hoog op als vroeger. Maar dat merk je toch bij alle Antwerpse muzikanten van mijn generatie? Bij Tommy bijvoorbeeld, maar zelfs bij Rudy Trouvé. Met dEUS wilden we in de eerste plaats iets maken dat volledig afweek van de mainstream. We spiegelden ons aan de Knitting Factory en Tom Waits. Die drang om 'opvallend anders' te zijn, heb ik niet meer. Maar ik voel me wél nog altijd even vrij. En dat is het belangrijkste.

 

Je hebt als curator ook het muzikale luik van Theater Aan Zee mogen samenstellen. Welke criteria heb je daarbij gehanteerd?

Carlens: Ik heb gewoon gekozen voor groepen en artiesten die ik zelf goed vind en die een beetje aandacht verdienen. Neem nu Elle Bandita, een soort Hollandse Peaches die trashy elektro maakt met een bepaald hardcore femi­nistische inslag. Ze is amper 20, maar ze rapt bijvoorbeeld over gasten die haar nafluiten op straat: 'Who are you to call me a whore / I wouldn't even fuck you for a million or more / So fuck you'. (steekt beide middelvingers in de lucht, wat ons de aandacht van het hele terras oplevert) FUCK YOU! FUCK YOU! Maf gewoon.

 

Nog even terug naar Dylan. Die heeft zichzelf altijd een 'song and dance man' genoemd. Voel je zelf iets voor die term?

 

Carlens: (lacht) Ik vind dat een mooie relativerende manier van Dylan om zichzelf te omschrijven. Mij mogen ze ook gerust een song and dance man noemen. Ik heb me lang tegen de term pop­muziek verzet, maar alles bij elkaar valt Zita Swoon ook onder die paraplu natuurlijk. Echt leuk vind ik dat niet, maar ik probeer ermee te leven.

 

Hoe ziet de nabije toekomst er trouwens uit voor Zita Swoon?

Carlens: Zoals beloofd hou ik de groep zeker nog vier jaar gaande. De nummers voor een nieuwe plaat heb ik al klaar. Ergens in het najaar nemen we ze op. En wat deze zomer betreft: we doen nog een paar festivals in België, maar we gaan vooral heel veel in Frankrijk spelen. Op Paris Plage ga ik trouwens nog eens met dEUS optreden. Voor Rock Werchter had Tommy me ook gevraagd, maar helaas moest ik diezelfde avond al met Zita Swoon spelen. Ik kijk er echt naar uit om nog eens met dEUS op het podi­um te staan, want telkens als ik ze zie begint het toch even te kriebelen. Zoals in Vorst onlangs. Echt ongelooflijk hoe populair die groep is geworden, hé! ik herinner me dat ik helemaal bovenaan in de zaal stond en het publiek uit zijn dak zag gaan. Man, ik was zo trots op den Tommy.

 

'IK BEN HET LANG BLIJVEN ONTKENNEN, MAAR EIGENLIJK MAAKT ZITA SWOON POPMUZIEK.'

26-07-06

Knack & Zita Swoon (1)

De Rabbitfield-blog lijkt even met verlof, dus plaats ik dit hier maar.
Blijkbaar gaat het er ook bij subsidies op z'n Belgisch aan toe.
De andere Zita Swoon-berichten op deze blog kunt u via de tag onder dit bericht oproepen.

__knip-en-plak-bericht:_________

Knack / 36e jaargang / nr.28 / 12 juli 2006 / p75

 

OPinie

Goed geprobeerd, volgende keer beter

DE MANIER WAAROP SOMMIGEN IN DE MUZIEKSECTOR MET SUBSIDIES OMSPRINGEN, IS WRAAKROEPEND.

 

DOOR KARL VAN DEN BROECK

“Vlaams minister van Cultuur Bert Anciaux (Spirit) schrapte onlangs een aantal muziek- ensembles (Beethoven Academie, Prima La Musica). Dat kreeg veel weerklank in de pers, maar veel minder aandacht was er voor de kritiek die Anciaux leverde op de inhaligheid van de muzieksector. De gages voor artistiek of zakelijk leiders zijn ‘erg hoog’, sommige musici vragen meerdere keren subsidies aan, spelen daarnaast vaak in een van de grote orkesten, geven les in binnen- en/of buitenland. ‘Dit zijn ook allemaal gesubsidieerde weddes’, zei Anciaux. Anderen spelen in orkesten over heel de wereld en krijgen daar hoge gages uitbetaald. Ze spelen vaak op podia die ook nog eens gesubsidieerd worden en ze vragen subsidie voor opnames.

Anciaux noemde geen namen, maar de cultuuradministratie deed dat wel in de adviezen bij de subsidieaanvragen. Die werden ook publiek gemaakt (wvc. vlaanderen. be/cultuur). Met naam en toenaam.

 

1) Roel Dieltjens is artistiek leider. Hij heeft ook een zakelijk leider en een administratieve kracht in dienst. Loonkosten: 197.775 euro. Hoeveel daarvan naar hem gaat, is niet duidelijk, maar de administratie merkt op dat Dieltjens bovenop zijn loon nog eens 26.800 euro krijgt voor soloprestaties. Dieltjens antwoordt in zijn ‘bezwaarschrift’ dat de 26.800 euro geschrapt wordt. Gespeeld en verloren.

 

2) Wayn Traub maakt ‘multidisciplinair theater’.Volgend seizoen werkt hij vier maanden voor Het Toneelhuis. Hij wil muzieksubsidie voor een vzw waarvoor hij decltijds zou werken. Hij wil zich ‘sterker oriënteren naar muziek toe’ en plant 35 ‘activiteiten’ maar geeft daarvoor geen data of locaties op. Het Toneelhuis vroeg steun voor een project waar Wayn Traub nu zelf geld voor wil. Het verdict van de administratie is negatief. Wayn Traub reageert niet op de weigering. Gespeeld en verloren.

 

3) Paul van Nevel van het Huelgas Ensemble strijkt een ereloon op van 92.000 euro. De muzikanten krijgen een vergoeding die veel hoger ligt dan de cao voorschrijft. 38.500 euro aan reiskosten zijn ‘onduidelijk’. De bezoldiging van Van Nevel hangt volgens het verweerschrift samen met ‘het aantal concerten’. Maar de administratie blijft ‘van mening dat (ruime) overschrijding van de cao-minima niet hoeven gedekt te worden door de subsidiërende overheid’.

 

4) Het grofst gaat het er toe bij Flagey. Het voormalige BRT-gebouw is eigendom van een nv, maar de gelijknamige vzw doet de exploitatie. Zowel de beoordelingscommissie als de administratie adviseerden Anciaux om Flagey te schrappen wegens verregaande anomalieën in het beheer. Eén cijfer spreekt boekdelen: de gedelegeerd bestuurder verdient 182.635,56 euro, maar het is niet duidelijk of dat geld door de nv of via de vzw (en dus met subsidiegeld) wordt betaald. De minister deed dat niet, maar hij eist tabula rasa: een nieuwe ploeg moet het roer ovememen.

 

5) Stef Kamil Cariens (Zita Swoon) heeft in zijn vzw Wolvin niet alleen zichzelf en zijn groepsleden in dienst genomen, maar hij voorziet 70.000 euro extra om ‘tussen de optredens door genoeg ruimte te hebben om te kunnen werken aan creatie’. De administratie neemt het niet dat de opbrengsten die Zita Swoon haalt uit de cd-verkoop en uit auteursrechten buiten de vzw gehouden worden. ‘Dit is een methode waarbij wei activiteiten die vooral kosten met zich brengen in de vzw worden ingebracht, maar niet die activiteiten die inkomsten genereren.’

Zonder commentaar.

 

19:25 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zita swoon, knack |  Facebook |

28-05-06

Heruitgave cd's Moondog Jr. en Evil Superstars

Ik kom blijkbaar te weinig buiten want wist dit niet...

(tijd) - Twee oude cd's van Evil Superstars ( 'Love Is Okay' uit 1996 en 'Boogie Children-R-Us' uit 1998') en één van Moondog Jr. (Everyday I Wear A Greasy Black Feather On My Hat' uit 1995) zijn vanaf deze week weer beschikbaar. De drie cd's waren al een tijd uitgeput.

Bij Universal spelen vooral marktoverwegingen: 'Er is op dit moment vraag naar dat oude werk van een nieuwe generatie muziekliefhebbers, die Mauro leren kennen hebben als lid van dEUS. Vertegenwoordigers vertellen me al een tijdje dat we weleens versteld zouden kunnen staan van de verkoopcijfers van die 'oudjes'. De cd's verschijnen bovendien op het goedkopere mid-price formaat. We beschouwen deze heruitgaven als een culturele activering van ons erfgoed.

'Het bizarre aan deze heruitgaven is dat er nauwelijks extra's zijn toegevoegd, enkel het Moondog Jr.-album bevat als bonustrack de singleversie van 'Jintro & the Great Luna'. Nochtans waren zowel Mauro als Stef Kamil Carlens vragende partij. Volgens Dirk Van der Auwera, product manager bij Universal, komt die heruitgave met extra tracks er waarschijnlijk nog wel, maar nu ontbrak de tijd: 'De vraag in de handel was te groot.' Destijds haalde de Moondog Jr.-cd in het zog van het oude dEUS-succes (met Stef Kamil Carlens aan boord) nog goud ( 25.000 exemplaren). De twee albums van Evil Superstars bleven steken op 10.000 stuks. Maar na een tijdje viel de verkoop stil en besloot Universal de cd's niet meer bij te persen. TPe

07:00 - 16/05/2006
Copyright © De TIJD

08:46 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zita swoon, moondog jr, evil superstars |  Facebook |

07-05-06

Dare to Love

In het vorige bericht al even vermeld, en te beluisteren op volgende site:
http://www.faceculture.nl/zita2006/index.htm

+ zita swoon speelt op 8 juli op een festival in Liege (www.lesardentes.be)

14:13 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zita swoon |  Facebook |

11-04-06

Cactusfestival - nieuwe namen

Het cactusfestival heeft dit jaar plaats op 7, 8 en 9 juli.

Voorlopige line-up:
7 juli
The Proclaimers (www.proclaimers.co.uk)

8 juli
Rufus Wainwright (www.rufuswainwright.net)
The Tragically Hip (www.thehip.com)

9 juli
Zita Swoon (www.zitaswoon.com)
Tiken Jah Fakoly (www.tikenjah.net)
Marcelo D2 (http://www2.uol.com.br/marcelod2/)

+ geen B-52's meer

www.cactusfestival.be

30-03-06

Allmusic : moondog vs moondog jr.

Bij Allmusic.com halen ze Moondog en Moondog Jr. (de vorige naam van Zita Swoon) door elkaar. Van het bestaan van Zita Swoon zijn ze trouwens nog niet op de hoogte.
Op de Moondog Jr.-pagina (hoe je daar komt lees je hier onderaan) tonen ze zonder schaamte een Moondog-plaat. De Snoodaards!
Van 'Everyday I wear a greasy black feather on my hat' hebben ze dan dan weer wel gehoord. Ze geven de plaat zelfs 4,5 sterren (wat nog altijd een halve te weinig is). Maar een review of tracklist was teveel van het goede gevraagd.
Mocht m'n Engels beter zijn, kschopte ze zelf een geweten.

In de marge: 29 april staat Zita Swoon op de eerste dag van Dranouter aan Zee. Later op de avond kan je door ook dé Toots zien.
Nog meer in de marge: Het optreden van Zita Swoon in het Koninklijk Circus (4 mei 2006) is uitverkocht.


Links
:
www.allmusic.com (zoek: Moondog Jr)
www.dranouteraanzee.be
www.botanique.be (voor het Koninklijk Circus-optreden)

13:58 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: zita swoon, moondog jr |  Facebook |

25-03-06

SONGS WITH OTHER STRANGERS

- Oproep aan festivalorganisatoren: boek deze mensen -

(AUSTRALIA/BELGIO/GRAN BRETAGNA/ITALIA) - Rock
Songs with other strangers rinnova l’incontro artistico di Manuel Agnelli (voce e leader degli Afterhours), Marta Collica (Sepiatone), Cesare Basile, con gli “stranieri” Hugo Race (membro fondatore dei Bad Seeds di Nick Cave, produttore, frontman dei True Spirit), John Parish (già a fianco di PJ Harvey, Eels, Sparklehorse, Giant Sand, Tracy Chapman) e Stef Kamil Carlens (co-fondatore dei belgi  dEUS, ora leader degli Zita Swoon). Convergendo in una visione comune a dispetto della provenienza da vicende musicali distinte e prendendo spunto dall’intenso intreccio di collaborazioni discografiche che li coinvolge, Songs with other strangers ottimizza l’esperienza e si evolve in un live set libero dai convenzionali schemi di line up in cui i 6 musicisti si avvicendano agli strumenti scambiando i ruoli e alternando i repertori delle loro più recenti produzioni. Il risultato è un ideale viaggio nella musica, in cui differenti anime, linguaggi e forme di songwriting, si miscelano naturalmente sotto i comuni denominatori di versatilità e partecipazione. Insieme a loro sul palco due bravissimi performers, Giorgia Poli al basso (Micevice, Scisma) e Jean Marc Butty (PJ Harvey, Venus) entrambi collaboratori di John Parish e Cesare Basile. Tra gli ospiti che parteciperanno ad alcuni concerti, la violoncellista Roberta Castoldi (Afterhours, Morgan).
 
Formazione: 8 musicisti + 2 tecnici + 1 tourmanager. Costi: Euro ??? + IVA 20% (spese di viaggio nazionali ed internazionali ed agibilità Enpals incluse), + hotel**** (5 singole + 3 doppie) e pasti (11 persone) + impianto audio e luci e backline come da richiesta tecnica
Disponibili per Festival in settembre 2006.

www.mescal.it

19-03-06

The Rabbit Field

There’s a place where the dogs go
I don’t know
If we belong there
But if you’ve never been there
You should go
You really should go

Der is een veld waar konijnen komen
een teletubbies-landschap
zonder de bloemen
maar met gemillimeterd gras
glooiingen en konijnen
massa’s konijnen

There’s a town with a fancy goal
It’s all so
Smoggy round there
Ain’t no room for tree to grow
Although the sun it glows
Every day

Der is een omgeving die braakt
een spoorweg
grijze woonblokken
een industriegebied
waar alles stilstaat
en een tegenstelling

Naast het gemillimeterde konijnenveld
omringt door een hoop domper
ligt een zeldzaam stuk grond
waar de afgelopen honderd jaar
geen hond kwam
met poelen, en bomen die groeien
waar de wind hen dat toelaat

(met fragmenten Zita Swoon - the rabbit field)

15:12 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeebrugge, zita swoon |  Facebook |

17-02-06

Zita Swoon @ arenbergschouwburg

Het vrt-nieuwsverslag over het optreden van Zita Swoon in de arenbergschouwburg is nu ook te herbekijken op www.vrtnieuws.net.

 

directe link:

http://www.vrtnieuws.net/nieuwsnet_master/versie2/mediatheek/video-060214zitaswoon/index.shtml

 

09:21 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zita swoon, arenbergschouwburg |  Facebook |

20-09-05

Leffinge(k)leuren (slotdag)

Speciaal voor de slotdag van Leffingeleuren trekt de nazomer zich op gang. Nog even is de zon een zee als z’n licht door bladgroen in beweging komt. Nog even geurt vertrapt stro naar braadworst en ajuinen (juni’s). Nog even is Ray Ban een keuze.

 

Opener DeLaVega schijnt goed, op Pukkelpop vulden ze zonder de vingers in de neus te moeten steken in geen tijd de Wablieft-tent. Er valt dus kwaliteit te verwachten en veel tijd hebben ze niet nodig om me te overtuigen. Een groep genoemd naar Zorro met een zangeres (liesbeth?) die in haar stem de weidsheid van het uitzicht voor haar Californische haciënda (fermette?) legt. Bij voorkeur mee te maken op zomerse dagen of in een aircoloos zaaltje op een dinsdagavond in november.

 

Het leek wel of electropop en sexjunkie Stijn net uit een maand eenzame opsluiting kwam (na een optreden opgesloten in een parochiezaaltje waar enkel buitenactiviteiten op de kalender staan?). De mens had alleszins heel wat te vertellen en vergat de er een publiek was die muziek wilde horen. POMM? Ik dacht het niet en ook…

 

De leden van het Kaizers Orchestra hadden wat frustraties uit te werken, en deden dat met stijl op vaten, orgel-met-sfeerlicht, contrabas en gi-gi-gitaren. De clevere Noren hadden door dat electrabel niet aan hen zou factureren en morsten energie op een heerlijke pré-Katrinawijze. Het beuken en rammen had resultaat want Leffinge brak helemaal open. Alle duimen op!

 

Arno ‘I am fucking popstar’ Hintjens speelde een thuismatch en dat was te merken. Hij hoefde zich niet eens erg in te spannen om de opgewarmde tent mee te krijgen. Als niet kenner onthoud ik vooral dat lekker 1982-gitaartje dat ergens halverwege de set voorbij kwam, ‘Les yeux de ma mère’ en natuurlijk het afsluitende bompakket ‘Oh la la la’, ‘Putain Putain’-met europees volkslied intermezzo en ‘Les filles du bord de mer’.

 

Zita Swoon aan het werk zien is altijd een feestje. Percussie! Zangeressen! Enthousiasme! De albumversies van hun songs worden gelaten waar ze staan waardoor – oh uitdaging – je er met je hoofd moet bij zijn om te horen welke song ze spelen. Dat is vooral werk van op hun recentste – a song about a girls – aangevuld met de klassiekers ‘Ice Guitars’, ‘Song for a dead singer’, ‘My bond with…’, ’Hot hotter hottest’ … en minder gekende nummers als ‘Circumstances’ die live het  Varakter krijgen dat ze op de plaat missen.

 

De gevolgen?

Maandag richting bilbo om…

‘Maestro’ (de nieuwe) en ‘Evig Pint’ (de vorige) van Kaizers Orchestra

en in een zelfde beweging kwamen ook…

‘Strategies Against Architecture III’ van Einstürzende Neubauten

en ‘Arizona AMP And Alternator’ van Howe Gelb (naast Giant Sand in één van zijn 1000 nevenprojecten) met daarop bezoekers als o.a. M.Ward en John Parish. Die laatste speelt trouwens net als Stef Kamil Carlens ook mee in het ‘Songs with other strangers’-project waar dit najaar nog iets van uitkomt en waarmee we nog eens met Zita Swoon kunnen afsluiten. Woehoe!