12-04-07

Lipdorp (oranje)

Schrijfmuziek: Fratellis – Costello Music

 

Hoe lang moe je ergens wonen om er ingeburgerd te zijn? Ik ben aan mijn 29ste jaar zeebrugge bezig en nu pas begin ik een aantal mensen te kennen en aan het ‘verenigingsleven’ mee te doen. Het zeebrugge-virus heeft blijkbaar een lange incubatieperiode.

Sinds mijn verhuisplannen concreet beginnen te worden (op een marc-schaal dan wel) ben ik al gepolst om lid te worden van het feestcomité (een grijs-kostuumig instituut) en blijft de buurtwerking aan mijn mouw trekken.

Die buurtwerking (al is die niet in de wijk waar ik zelf woon) heeft wel iets. Vorig weekend had die een (indoor) picknick georganiseerd. Elk mocht z’n boterhammen/boterkoeken meebrengen, het Huis had voor tomatensoep gezorgd. Oranjelippensoep was misschien een betere naam geweest. Het wel heel erg grappig om te zien hoe iedereen (wel, het was geen laat-ik-eens-over-de-koppen-lopen-massa) eerst nog een poging doet het soep-effect te verbergen of vermijden, maar er dan toch voluit voor gaat. Misschien helpt het wel dat het stadsbestuur het buurthuis in de - op statistisch vlak - meest marginale wijk heeft geplant. Al was dat laatste dan weer niet te merken aan de aanwezigen (het verwonderde mij eigenlijk wel). Stedenbouwkundigen zouden zeggen dat de 'sociale mix' ideaal was.

Eenderhoe, van het één kwam het ander en uiteindelijk bleek ik dit jaar terug de affiche voor de wijkfeesten (wijk up!) te maken. Bloedarmoede moet het zijn, want echt geïnspireerd was die toen niet. Maar licht/tunnel/einde... er is al een idee en er zwijmelt een sfeerbeeld voor mijn ogen, dus dat komt wel goed.

Eenderhoe 2, ik kijk er ook wel naar uit om eindelijk in Brugge te nesten. De inburgering gaat daar alvast sneller. Ik ken mijn buren daar begot al, iets wat me hier in al die jaren nooit gelukt is. De stads-Marc in mij voelt zich daar blijkbaar goed... en zal ook weten wat gedaan want blijkt plots (ze hebben me gevraagd) in de kern van Cactus-Magdalenazaal-medewerkers te zitten (het is daar warm, en tic-tac, en vol schoon geluid).

Lipstad (chocolade)

Ons stadsbestuur stuurt een aantal medewerkers naar Lippstad om tussen de andere Hanzesteden haar imago van chocoladestad te promoten. Het klinkt als een ‘muletrekker’ met een laagje chocolade overheen… eerste die zalige chocolade, en dan het zuur van uren standstaan en rijen grijs-kostuumige instituut-mensen de het allemaal al eens gezien hebben. (maar toch… zo’n reisje… zou dat wel zien zitten).

21:48 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hanzesteden, brugge, chocolade |  Facebook |

08-03-07

Soundtrack: Brugge

Op heel onregelmatige basis plaats ik hier wel eens een lijst muziekjes. Zelden of nooit zijn ze nieuw of hip. Altijd zijn ze schoon (wel, ik vind ze mooi, en dit is mijn blog), en soms lachen ze zelfs.
Prentjes, hoesjes, zantjes of eerderwelke vorm van artwork is daar tot nu toe nooit bijgeweest. Al is het maken van die hoesjes eigenlijk leuker dan het bijeen puzzelen van de muziek, tot nu toe hield ik dat gereserveerd voor speciale ... euh, gelegenheden. Maar nu is dus zover, deze keer een lijstje met de ganse reutemeteut.

Deze cd is de tegenprestatie voor het krijgen de van de cd die Marian gemaakt heeft in het kader van een Subjectivisten cd-cirkel (het bestaat, leeft, en je moet het slechts om de twee dagen water geven). Bij zo'n cd-cirkel stelt iedereen een cd samen volgens een bepaald thema - deze keer was dat 'in the city' - en stuurt die naar een aantal mede-deelnemers.
Wist ik dat het bestond? Ik kon het vermoeden.
Zal ik er de volgende keer (ook) aan meedoen? Die kans is groot.

...maar genoeg geleuterd, nu lijsten en uitleg en linken met prentjes daarachter!

Thema: In the City
Onderwerp: niet-toeristisch Brugge (soundtrack bij stadswandeling)
Titel: vilt
Hoes: link naar afbeeldingen

Over de muziek:
1. Moondog - Bird's Lament
Hier voor de klassieke schoonheid, en omdat Moondog oorspronkelijk straatmuzikant was in New York.
Weetje: Bird is Charlie Parker, een jazzmuzikant die al een tijdje piepedada is.

2. Daan - Death of a Houswife (allegretto in C minor)
Omdat de huisvrouw-in deuropening steeds minder voorkomt in het stadsbeeld.

3. Apparat Organ Quartet - Global Capital
Toeristenhoofdstad?

4. Magnus - French Movies
De beschrijvingen gelden evengoed voor Brugge.

5. Marvin Gaye - Inner City Blues (make me wanna holler)
Voor de titel. Recente ontdekking.

6. Bright Eyes - Tourist Trap
Omdat voor velen Brugge niet meer is dan deze titel.

7. Tom Barman & Guy Van Nueten - One Advice, Space
Alle redenen zijn goed om deze song op een cd te zetten.

8. Giant Sand - Wayfaring Stranger/Fly Me To The Moon
Is er iets zaliger/rustgevender dan doelloos door de stad te slenteren?

9. The Balanescu Quartet - Robots
Belichaamt voor mij vooruitgang, ontdekking en verwondering, en is een Kraftwerk-cover. Staat hier niet voor niks centraal.

10. Jacques Brel - Mon Père Disait
London wordt hier een buitenwijk van Brugge genoemd, en het is één van de zeldzame songs waar Zeebrugge in voorkomt.

11. Galliano - Roofing Tiles
Brugge heeft - in het bijzonder - voor zijn centrum strenge stedenbouwkundige voorschriften. Zo zijn platte daken slechts uitzonderlijk toegelaten, en moet een bepaald soort dakpan gebruikt worden.

12. TC Matic - Putain Putain
Voor meer verdraagzaamheid, en omdat deze versie eindigt met "Nu en we dust, é."

13. Ghinzu - Get up (intro)
Japanners en Brugge, dat zijn 20.000 handen op één buik.

14. Sparklehorse - Gasoline Horseys
Voor de titel, en omdat de stad er goed mee overweg kan.

15. The Black Heart Procession - Tangled
"There's a place where I stay near the sea"

16. Eels - In the Yard, Behind the Chuch
Met een ondertitel als "a field trip for the grateful living" was deze voorbestemd.

17. Zita Swoon - Moving Through Life As Prey (band in a box-versie)
Er zijn evoluties waar een mens zich terecht zorgen over mag maken.


Over het parcours:
Helmstraat: korte straat met iedere 5m een ander perspectief.
Moerstraat: wil ik wel wonen.
Leeuwstraat: Veel groen te zien vanop de brug.
Oude Zak: statige gebouwen, populaire naam.
Pottenmakersstraat: toont verschillende stadia van heroplevende stad.
Augustijnenrei/Spaanse Loskaai/Gouden-Handrei/Langerei: voor het water en achterkanten van aanpalende huizen.
Sint-Annarei: weids.
Strostraat: extreem expressieve muren (je vraagt je af hoe ze blijven staan) en wegdek.
Jeruzalemstraat: in deze wijk vindt je nog huisvrouwen in hun deuropening :-).
Korte Sint-Annastraat: hier rond de Sint-Annakerk heb ik leren hardlopen.
Molenmeers (1): zicht op uitzonderlijke Jeruzalemkerk.
Timmersmansstraat: ik heb inderdaad een zwak voor aftakelende huizen.
Verbrand Nieuwland: in zelfde categorie als Moerstraat.
Molenmeers (2): verbinding.
Langestraat: groetstraat (in theorie).
Predikherenrei (1): terras met uitzicht.
Coupure: ga ook eens op sluizencomplex staan.
Predikherenrei (2): met standbeeld van Marieke, naar lied van Jacques Brel.
Boninvest: via Conzetsbrug naar zeldzame industriegebouwen in binnenstad.
Violierstraat/Gapaardstraat: met mooi modern huis op hoek met Vizierstraat.
Koningin Astridpark/Park/Gevangenisstraat: park met wisselend zicht, interessante aanpalende stapelbouw.
Pandreitje: echte laansfeer.
Huidenvettersplein: schildersplein.
Blinde Ezelstraat: toeristen.
Burg: met constructie van Toyo Ito. Het paviljoen wacht op zijn sloop, wat jammer is.


En verder:
Ik hou van mijn stad. We zijn met elkaar vergroeid. Ze heeft de ziel, het karakter en – zelfs in de wellnessbetekenis – de kuren. Zij lokt uit, is suggestief. Zij danst oosters uit haar buik. Ze bepaalt het geluid, maar zingt slechts zelden zelf. Zij is de kubus met schroefdop. Zij is de ontdekking, de verrassing en de verwondering. Zij spelt doordeweeks als vakantie.

Zij is de massa en het individu. Zij heeft tics. Zij heeft haar eigen dynamiek. Ik hou van haar bezoekers, en haar lege straten. Ik hou van de zeldzaamheid van haar 3de verdieping. Ik hou van haar rimpels, van haar sprekende stenen. Ik hou van de mijmering, ik hou van mijn stad.

07-01-07

On the Road: Brugge-Zeebrugge

Er is een rode pull-man, die loopt alsof hij zijn hond uitlaat. Hij wordt nagekeken door een vrouw die een arm lijkt te missen. Op de achtergrond gaat een meisje op in de muur, een muur waar dichter bij mij ook een student op afloopt. Hij kijkt voor zich uit en lijkt vastbesloten. Net als een jonge vrouw - met helder wit topje - die met gebalde vuist op een Wilfried Martens-achtige afloopt. Een rugzaktoerist kijkt even opzij, en vrouwen uit het oosten lezen een kaart.
Tussen hen in loopt een buschauffeur.
De bus mist een bocht en ramt een wegwijzer. Dat restaurant was altijd al moeilijk te vinden. Ze hebben er kaas van eigen koeien, en radijzen uit een bloembak. Ik kwam er wel eens met mijn vorige vrouw. Iemand stapt uit waar niemand lijkt te wonen. Ze stampt ziedend in het rond. De plassen springen op. Hoog. Zo mooi. Vluchtig en dronkenmakend (woede wordt niet naar waarde geschat).
Het station lijkt verplaatst, neen, de stad uit voor het weekend. Waarom lijk ik dat elke keer te vergeten? Ben ik verstrooid of gewoon nonchalant, of dwaalden de Mountains of Madness nog door mijn hoofd?
Thuis speelt een film, en Eddie M speelt Axel F, net als Harold.

22-12-06

Net als in de film (In Bruges)

Een knip en plak bericht... 
Er wordt een film opgenomen in Brugge, en daar horen figuranten bij. Jij?

-----

Beste allemaal,
 
jullie vernamen het al dan niet reeds via de media: Brugge wordt van januari tot maart overspoeld door een filmcrew van 120 man/vrouw voor de opnames van de langspeelfilm 'In Bruges'. Het is een Amerikaans-Britse coproductie, scenarist en regisseur is Martin McDonagh (google gerust eens) en het is een black comedy. neen, geen kluchtfilm, wel een echte Britse misdaadstory doorspekt met drugs en liefde.
ojee hoezee, om de opnames mogelijk te maken zal de productie beroep doen op 1500 figuranten en medewerkers. aarzel niet en geef je als de bliksem op bij
jakob@dreamsinmotion.be.
de casting vindt plaats in januari en voor de medewerkers zijn profielen opgesteld, maar jakob vertelt je daar zelf graag meer over.
 
stuur je dit bericht door naar vrienden, familie, kenissen, kameraden, collega's en iedereen verzameld in je adresboek? een dikke merci, de ploeg zal jullie dankbaar zijn.
 
niet drummen, plaats voor iedereen,
succes en veel plezier ermee!
 
bieke
 
Bieke Janssens / Toerisme Brugge / City Film Office / Brugge - Belgium
tel. +32 50 44.46.55 / fax +32 50 44.46.45
www.filmcitiesflanders.com

15:49 Gepost door marc in Radio en TV | Permalink | Commentaren (0) | Tags: figuranten, film, brugge, in bruges |  Facebook |

13-12-06

kerstetalage zkt winkelraam

Iedere gemeente heeft ze wel, van die (buurt)winkels die sinds mensenheugenis dezelfde kerstversiering ophangen of plaatsen. Als u zo'n winkel kent, of beter nog, zelf hebt, dan is de Staat er vandaag voor u, en voor verandering!

Wij bieden een winkelier (uit de driehoek Blankenberge, Knokke-heist, Brugge) een nagelnieuwe kerstetalage aan tegen de belachelijk lage prijs van 3€/uur installatiewerk (stagevergoeding aan school).

Contact opnemen (en inlichtingen vragen voor andere periodes) kan via de e-mailknop linksboven deze blog.

Vertel het verder !!

27-10-06

Toeristen

Geweldige mensen die toeristen. Van die wereldverkennende wezentjes. Je ziet ze op de betere stadsparking in setjes van 50 stuks uit hun glanzende blikken verpakking wriemelen.
Het lijken wel knikkers. Der zijn bolloketten bij die alles en iedereen opzij rammen, mini’s waar je zo over kijkt, en veel, heel veel van die veelkleurige (noemden we die niet Stekkers?). Als het regent dragen ze massaal van die transparante regenjasjes die slechts in 1 maat verkrijgbaar zijn. De bolloketten-maat. Je herkent ze ook aan hun buikzak (ze zouden van die valse zwangere buiken moeten maken die je als berging kan gebruiken. Het zou niet zo lullig staan als een rugzak op je buik, of die lelijke buideltasjes-met-opgestikte-fluo-bandjes. Ruimtelijke Ordening voor de reizende medemens, er is nood aan). Je herkent ze ook aan de manier waarop ze elkaar terugvinden onder de paraplu van hun leider. Al zijn er natuurlijk de onverschrokken elementen (herinner je de wereldreiziger uit De Freggles) die zich alleen of in kleine roedels zich een weg banen door de stadsjungle.
Onverschrokken, ja. Elke deur of poort die open staat betekent een uitnodiging. En als je hen voorbijloopt durven de meest onverschrokkenen je zonder enig woord te wisselen een fototoestel in de handen te duwen… Ik moet er veel te eerlijk uitzien. Misschien zeg ik volgende keer gewoon “dank u”, en wandel verder – met fototoestel. Dan laat ik de foto’s afmaken en verzin er een reisverhaal bij. Het zou best origineel zijn, reisverhalen die weet-ik-veel-waar beginnen maar altijd in je thuisstad eindigen.
Maar toch… geweldige mensen die toeristen.

En oh ja, het is ook altijd leuk toeristen van de wanhopig-op-een-stadplannetje-kijkende-soort spontaan te vragen of ze iets zoeken… en dan de opluchting te zien bij hun vrouw.

Of zoals Peter Verhelst het zei.

09-11-05

Mô How Zeg (Brugge)

"… In Brugge valt het des te meer op, wanneer de regelgeving zich werkelijk met alles bemoeit. Wil je een deurklink veranderen, dan heb je daar toelating voor nodig. Wil je in de tuin een kippenhok plaatsen, dan moet je toelating krijgen van de Dienst Ruimtelijke Ordening en de milieudienst. Wil ik mijn kippen ook nog wat schaduw gunnen en er een boom bij planten, dan moet ik mij eerst wenden tot de Groendienst. Je weet meer nooit dat ik de verkeerde boom plant!…"

uit: België Absurdistan van Rik Vanwalleghem (p96)

Luistertip:

Admiral Freebee / Get out of town

 

Richtingaangevers:

www.ruimtelijkeordening.be

www.brugge.be/diro

www.admiralfreebee.com


21:12 Gepost door marc in Architectuur | Permalink | Commentaren (0) | Tags: brugge, absurdistan |  Facebook |