20-05-07

Lemmingstyle

Tientallen glibberds - het slijmspoor onzichtbaar - de regen je vriend - het huis op de rug of naakt onderweg. Een beetje Vietnam - vluchtend in stilte - niks te kamikazen – lemmingstyle gaan.

 

Ik vraag me echt af wat een massa slakken (het waren er op z’n minst honderd) er toe drijft een braakliggend en van overvloedig veel gras voorzien stuk grond te ruilen voor de straat.

Misschien is er een Stanley onder hen en heeft die ze verteld van het malse gras in het park enkele honderden meters verderop. Misschien sloten ze een deal met de vogels uit de buurt en verzorgen die een luchtbrug.

S-Cargo Airways...

23:17 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (6) | Tags: slakken |  Facebook |

07-05-07

Rain Man / Heilig Bloed

Dag van het heilig bloed, en daarom vandaag thuis (geef toe, je wilt ook bij ons komen werken). Zo heeft een mens al eens de tijd om:

  • te slapen… voor het opstaan en na elke maaltijd (het vergt wat oefening, maar iedereen kan het leren)

  • de krant te lezen (tiens, Kim Clijsters is gestopt en Juju’ke blijft winnen + wow, ook Anderlecht heeft - wel erg ruim - gewonnen)

  • te gaan lopen (net geen anderhalf uur, in een heerlijk frisse en gutsende regen - de 20km-grens lijkt plots een ‘vingers in de neus’-toestand)

  • een koe van de weg te halen tijdens dat lopen (de juiste kant uitwijzen hielp, en de medeloeiinnen achter de draad knikten goedkeurend)

  • 5 keer naar Pox’ On Your House te luisteren.

26-04-07

verstrooiing

Vanmorgen net niet met twee verschillende schoenen naar het werk vertrokken. Een half uur liep ik er al mee rond en de enige bedenking die ik me gemaakt had was dat de rechterschoen - in tegenstelling tot de vorige weken - verdomd comfortabel zat.

Niet dus, de goeie was de helft van mijn huidige paar loopschoenen. Misschien is het toch maar eens tijd om hun uitgezakte voorlopers (waarvan het - toch wel - de bedoeling was dat ik ze vandaag beide - en tegelijk - zou aantrekken om te gaan werken) hun eeuwige rust te schenken langs het zelfs-yoghurtpotjes-eindigen-er-ook-crematorium.

*en nu ga ik es gaan lopen zie

20:17 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schoenen |  Facebook |

12-04-07

Lipdorp (oranje)

Schrijfmuziek: Fratellis – Costello Music

 

Hoe lang moe je ergens wonen om er ingeburgerd te zijn? Ik ben aan mijn 29ste jaar zeebrugge bezig en nu pas begin ik een aantal mensen te kennen en aan het ‘verenigingsleven’ mee te doen. Het zeebrugge-virus heeft blijkbaar een lange incubatieperiode.

Sinds mijn verhuisplannen concreet beginnen te worden (op een marc-schaal dan wel) ben ik al gepolst om lid te worden van het feestcomité (een grijs-kostuumig instituut) en blijft de buurtwerking aan mijn mouw trekken.

Die buurtwerking (al is die niet in de wijk waar ik zelf woon) heeft wel iets. Vorig weekend had die een (indoor) picknick georganiseerd. Elk mocht z’n boterhammen/boterkoeken meebrengen, het Huis had voor tomatensoep gezorgd. Oranjelippensoep was misschien een betere naam geweest. Het wel heel erg grappig om te zien hoe iedereen (wel, het was geen laat-ik-eens-over-de-koppen-lopen-massa) eerst nog een poging doet het soep-effect te verbergen of vermijden, maar er dan toch voluit voor gaat. Misschien helpt het wel dat het stadsbestuur het buurthuis in de - op statistisch vlak - meest marginale wijk heeft geplant. Al was dat laatste dan weer niet te merken aan de aanwezigen (het verwonderde mij eigenlijk wel). Stedenbouwkundigen zouden zeggen dat de 'sociale mix' ideaal was.

Eenderhoe, van het één kwam het ander en uiteindelijk bleek ik dit jaar terug de affiche voor de wijkfeesten (wijk up!) te maken. Bloedarmoede moet het zijn, want echt geïnspireerd was die toen niet. Maar licht/tunnel/einde... er is al een idee en er zwijmelt een sfeerbeeld voor mijn ogen, dus dat komt wel goed.

Eenderhoe 2, ik kijk er ook wel naar uit om eindelijk in Brugge te nesten. De inburgering gaat daar alvast sneller. Ik ken mijn buren daar begot al, iets wat me hier in al die jaren nooit gelukt is. De stads-Marc in mij voelt zich daar blijkbaar goed... en zal ook weten wat gedaan want blijkt plots (ze hebben me gevraagd) in de kern van Cactus-Magdalenazaal-medewerkers te zitten (het is daar warm, en tic-tac, en vol schoon geluid).

Lipstad (chocolade)

Ons stadsbestuur stuurt een aantal medewerkers naar Lippstad om tussen de andere Hanzesteden haar imago van chocoladestad te promoten. Het klinkt als een ‘muletrekker’ met een laagje chocolade overheen… eerste die zalige chocolade, en dan het zuur van uren standstaan en rijen grijs-kostuumige instituut-mensen de het allemaal al eens gezien hebben. (maar toch… zo’n reisje… zou dat wel zien zitten).

21:48 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hanzesteden, brugge, chocolade |  Facebook |

21-03-07

Win mij!

Win mij! Bij het zien van 'de zondag' van afgelopen zondag leek het me de ideale titel voor een nieuwe blogpost. Wie er snel bij was kon namelijk tickets winnen voor een optreden van een man/jongen die wel heel hard zijn best doet om op me te lijken. Misschien is het eens tijd voor een ernstig leg-het-eens-uit-manneke-gesprek met mijn pa.

Grappig situaties veroorzaakt het wel. Zo vertelde één van de kuisvrouwen op het werk hoe haar kinderen enthousiast waren thuisgekomen en vertelden dat ze Born-van-idool alwéér hadden gezien toen hij om een broodje of pasta-cornetto ging (en die gast komt echt niet elke dag in Brugge een broodje eten). Ik krijg bijna dagelijks de kans om een studie te maken over de is-ie-het-of-is-ie-het-niet-mimiek. Mijn rechthoekige bril en kortere haar bieden gelukkig genoeg tegengewicht voor de gelijkaardige kledingstijl (de jas die je ziet op z'n webpagina lijkt verdacht goed op de mijne), het gekopieerde gezicht en het even rosse haar.

Maar allez... wat de inleiding moest worden van een stukje over de 20km door Brussel kan ondertussen al alleen lopen. Enkel iedereen nog geruststellen met te zeggen dat ik niet van plan ben om te gaan zingen en op 'bericht posten' klikken.

19:44 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: born, reborn, look-alike |  Facebook |

19-03-07

Flip Fantasia

Vandaag onder meer:

  • een gevangenisdirecteur gesproken (en duidelijk gemaakt dat ook hij een vergunning nodig heeft),

  • een notarismedewerkster de slappe lacht bezorgd (door "alstublieft" te zeggen nadat ze zich had voorgesteld en "ik heb een attest van jullie ontvangen" zei / wat op zich niet zo grappig is, maar zie, het komt voor),

  • een hoop - gebleekt - papier éénzijdig bedrukt (omdat er geen andere keuze was)

  • 'neon bible' - van the arcade fire - 2x beluisterd (en zin gekregen om 'no cars go' te remixen, al weet ik niet hoe dat moet)

  • om de werkdag af te sluiten uitbundig 'shake your hip' - van dEUS - gezongen (iedereen was toch al naar huis).

  • en bij thuiskomst gehoord dat mijn opa van intensive care (waar hij terecht kwam na zich te verslikken tijdens een etentje) naar een gewone kamer werd overgebracht.

en nu ga ik een plaatje uitzoeken en daar vanuit mijn luisterzetel bij wegdromen.

20:17 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: arcade fire, us3, deus |  Facebook |

18-03-07

Le vent nous portera

Beste weekend, je hebt een vreemd effect op mij. Waar het doordeweekse dagen niet lukt om me voor 7 uur uit m’n bed te krijgen (de nog-één-keer-draaien-gedachte heerst), kon je me gisteren voor datzelfde uur al in korte broek en met thermojas zie voorbijlopen. De training van vrijdagavond was wegens instant lamlendigheid niet doorgegaan, er viel iets goed te maken.

Tijdens dat looptochtje was een hoop activiteit te zien ter hoogte van de zeesluis. Een politie en brandweer waren aanwezig, net als een grote kraan en wat ramptoeristen. Iemand had niet gezien dat de - gigantische - brug omhoog stond en was het water ingereden. De mens heeft het overleefd. Het zal wel niet opzettelijk gebeurt zijn (het is te hopen). Misschien gaf Stella of Jupiler hem een duwtje in de rug. Misschien was hij gewoon moe, of verstrooid. Iedereen maakt het wel eens mee dat hij een dorp voorbijrijdt en zich er later niks van kan herinneren.. Ja toch? De macht der gewoonte is sterk.

Later die voormiddag ook de afdekplaatjes gaan afhalen voor de druktoetsen van de lichtschakelaars van mijn toekomstig stulpje. Die plaatjes daar meteen ook maar heengebracht. Terwijl ik daar was de meterstanden ook opgenomen. Toen ik die later via het net doorgaf aan de nutsmaatschappij kreeg ik een foutmelding omdat mijn gasverbruik niet ‘volgens hun verwachtingen’ was. Ik had het afgelopen jaar dan ook geen gas verbruikt, há. Ik verheug me al op hun volgende terugbetaling. Het komt daar nog helemaal in orde, volgend weekend hoop ik met mijn broer tot bij ikea te geraken. Ik moet ook eens kijken om mijn slaapkamermeubelen te bestellen, leveringstermijnen durven al eens oplopen.

’s Namiddags met de wind stevig in de rug naar de bib gefietst (u kan zich de terugweg wel inbeelden - ik heb mijn tijd genomen). Daar wat cd’s uitgezocht. U wil weten welke? Wel, dat waren: Grand Slang-verzamelaar, Monkey Ever After van Neon Electronics, de Straightfromvinyl van Mo & Benoelie, 100% Acid Jazz vol.1 (ik heb de indruk dat alle zangeressen uit die scène hetzelfde klinken) en In The Maybe World van Lisa Germano. Bij een eerste beluistering blijken de Grand Slang-verzamelaar en vooral de Lisa Germano voltreffers. Ze waren de ideale soundtrack bij het lezen van Merel Roze’s Fantastica, dat ik ook uit bib meegebracht had. Lisa - ik zie je op 12 mei - mocht me ook in slaap zingen.

Deze morgen de laatste 100 pagina’s Fantastica gelezen (Ja, ik was weer ontiegelijk vroeg wakker). Komt het boek in mijn favorietenlijst? Nee, maar het was wel aangenaam tijdverdrijf (en voor wie het boek gelezen heeft, ik had ook voor Meg Ryan gekozen).

Normaal ga ik straks nog een rondje lopen, of noem ik het maar direct uitwaaien. Het ziet er buiten niet uitnodigend lenterig uit, maar we zien wel, le vent nous portera.

 

Aanvulling: Net effectief gaan lopen. Het ondanks de strakkevlaggenwind ging heel soepel. Nog 2 andere lopers tegengekomen, en geen enkele fietser (over het algemeen komen die op zondagvoormiddag nochtans massaal naar buiten). Lopers zullen uit taaier hout gesneden zijn. Ook een bedankje aan de zon die toen ik pas vertrokken was alsnog kwam piepen. Ik zeg niet dat er een verband is, het is een vaststelling.

09-03-07

De post en mijn schoon ogen

Deze middag nog een cd-tje verzonden. De 3de in korte tijd, de tweede daarvan richting Nederland. Vreemd was dat de cd die vorige week nog in de +100g-categorie viel (het was opnieuw een Brugge-cd) vandaag onder die grens ging. Het meisje achter het glas lachte eens toe ik het opmerkte.

Het viel me trouwens op dat de Belgische post voor merkelijk duurder is dan hun Nederlandse vrienden. Misschien is het toch geen slecht idee van die Nederlanders om - zoals deze morgen in Metro stond - ook in België post te verdelen.

 

Een kort overzichtje van de tarieven voor verzending binnen Europa (steeds niet-prior)
België
Normaal briefformaat, 0-50g: €0,70
Andere formaten:
0 - 50 g: €2,10
50 - 100 g: €2,10 (voor ‘digipac’ cd-verpakkingen)
100 - 350 g: €4,20 (voor cd’s in een normaal doosje)
350 g - 1 kg: €7,70
1 - 2 kg: €12,60

Nederland
0 - 20 g: €0,67
20 - 50 g: €1,21
50 - 100 g: €1,76
100 - 250 g: €2,45
250 g - 500 g: €4,02
500 g - 1 kg: €6,47
1 - 2 kg: €8,04

17:10 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgie, nederland, tnt, tarieven, de post |  Facebook |

08-03-07

eindelijk bevestiging

Het is nu helemaal zeker. Ik ben niet de enige die een supermarkt binnenloopt om 1 (één) appel te kopen. Toen ik net om mijn 3 boterkoeken, een croissant en een pakje Stimirol original ging had had het meisje achter mij namelijk 1 appel bij ("34cent, alstublieft" hoorde ik nog zeggen). De vrouw voor mij had dan weer - naast een resem andere dingen - een tomaat bij. Waarmee bij deze bewezen is dat ik niet de enige ben die zijn groeten en fruit niet in bulk koopt.

Just in time (jit), ook voor de verbruiker!!

26-02-07

wetenschappelijke meeneemmelancholie

Daarnet om een portie meeneem-chinees geweest (chop choi met kip). Lekker en opmerkelijk. Dat laatste slaat op het transparant plastieken deksel met vethoudende druppels condens en microscopisch kleine stukjes wortel.
Het vet gaf de druppels een zandstormgele glans (wat mooi paste bij de stukjes wortel). Het is ook de kleur die nog-net-niet gepensioneerde foto's aannemen.
Maar er zat ook iets achter. een schaduw nog wel. Niet enkel van de druppels en stukjes wortel, neen, in de schaduw zijn ook strepen zichtbaar. Vreemde strepen, strepen die je niet in of op het plastiek ziet. Strepen die - hoe je het deksel ook draait - steeds dezelfde richting uitwijzen. Jongens en wetenschap-strepen.

...dat terwijl de Vlaamse Infolijn iemand doorschakelt die bij één van hun eigen diensten moest zijn. Als die gasten dat nu ook al gaan doen...

21-02-07

arctic oostkamp

Natuurfenomenen, i love them

Op de terugweg van een goed verlopen psychotechnische proef (zie enkele berichten lager) zag ik van op de trein mooie wolken boven oostkamp. En dan denk u? ... wel, onwaarschijnlijk schoon werd het pas toen ik nog wat verder onderuitzakte (ik zat alleen in de coupé, dan mag je je al eens in een paar bochten draaien). Hierdoor werd het landschap onder de wolken onzichtbaar leek het alsof je naar een onmetelijk groot sneeuwduinenlandschap keek. Antarctica zal op vakantie geweest zijn.

18-02-07

Carnaval in Heist 2007

Deze middag naar het carnaval in Heist gaan kijken.
De beste wagens waren volgens mij: (1) De brug der zuchten, voor de knappe afwerking en sterke vormgeving; (2) De gigantische piratenboot met neerklapbare masten, voor zijn indrukwekkend voorkomen; (3) Het ruimteschip van café Isis, omdat mijn broer meeliep; (4) De eenmanskar Terug uit Siberië, voor de goede herinnering.

De grappigste situaties: (1) Het vereenzaamd vrouwtje (het soort dat voor hun oude dag naar een appartement aan zee verhuist) van ruw geschat 75 jaar dat in een rondedans betrokken raakt en helemaal openbloeit. (2) Prins Laurent die uit zijn Villa Clementine springt om wat verder in de struiken zijn euh… patatjes te gaan afgieten. (3) De oma met bunny-oren. Beste mevrouw, ge stond ermee.

18:44 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: carnaval, heist |  Facebook |

03-02-07

It's work

(snelleestip: wie niet geïnteresseerd is in economie of actualiteit kan de eerste 2 alinea’s overslaan)
In de Metro van 31 januari 2007 gaat het over een voorstel van UNIZO tot het soepeler maken van de arbeidsmarkt. Concreet zou dat willen zeggen dat de opzegtermijnen korter worden en de ontslagvergoedingen lager terwijl (de bedrijven) meer sociale bijdragen betalen (om de bijkomende dop te betalen?). Als ik het goed lees willen ze vooral af van de hoge ontslagvergoedingen (en de nu al hoge sociale bijdragen), zoals bij VW-Vorst.

Dat Volkswagen Vorst, dat volgens dezelfde gazet een draaischijffabriek worden. Het is natuurlijk een mooi woord, draaischijffabriek, maar wat zouden ze er precies mee bedoelen? Persoonlijk denk ik dat daar een centraal verdeelpunt mee bedoeld wordt. Een veredeld magazijn waar een aantal halffabrikaten wordt geproduceerd.
Tegelijk werd echter ook aangekondigd dat de fabriek ook een (extra) Audi-model mocht produceren. Waarschijnlijk zal die draaischijffunctie dan slechts slaan op een onderdeel of bepaalde afdeling van de fabriek. In elk geval kan dergelijke constructie volgens mij - al dan niet tijdelijk - voor een flexibiliteit in de werking van de verschillende vestigingen zorgen.
Is dat een goeie zaak? Als het de bedoeling is zoveel mogelijk mensen aan het werk te houden lijk me dat inderdaad een goede oplossing.
It’s work

Als je het bovenstaande leest zou een mens bijna gaan denken dat hij niet meer mag klagen van zijn eigen werk. Jammer, want ik heb eigenlijk wel eens goesting om dat te doen.
Het is niet zo dat ik tegen mijn zin naar het werk ga, maar om van arbeidsvreugde te spreken schort er toch wel net iets teveel aan de sfeer op 'de vloer' en de inhoud van mijn werk. Mocht de sfeer goed zitten kan ik met dat tweede nog wel leven, maar nu dat niet zo is mag het werk ter compensatie wel iets (lees: heel wat) uitdagender zijn.
Aangezien het ‘het huis’ die uitdaging blijkbaar niet kan/wil invullen mag wie dat wil de komende weken meeduimen voor een goed verloop van de 2de (en laatste) selectieronde voor een job die het 'al wat ik wil' wél in zich heeft. Voor de eerste ronde kwamen 9 kandidaten opdagen, ik ben (met u) benieuwd hoeveel er daar van overblijven.

(titel geleend uit Work van Lou Reed en John Cale, terug te vinden op Songs for Drella)

25-01-07

Steun de Prins!

Bij gebrek aan inspiratie (donderdagen, jullie begrijpen dat wel) laat ik de inleiding maar achterwege.
Het gebeurt niet veel maar ik heb me vandaag toch deftig geërgerd aan die wasco-eters van De Morgen en VTM die vonden dat prins Filip buiten de lijntjes had gekleurd. Zitten ze eerst jaren te mekkeren dat hij niks zegt en soft overkomt, en als hij dan eens zijn gedacht zegt is het ook niet goed. Mochten ze mij in de media zo in de zeik zetten, ze zouden ook niet meer moeten afkomen. (voor wie niet mee is: de Belgische kroonprins Filip heeft er bij de bovenvermelden zijn beklag over gedaan dat ze vriendelijk doen in zijn gezicht maar in hun gazetten of op hun tv een heel andere taal spreken)
Ik weet niet of jullie deze morgen het radio-interview met één van die kwieten gehoord hebben? Het spottend gif spoot uit de luidsprekers, niet letterlijk natuurlijk, maar de toon in die stem. Een denigrerende toon van een machtsgeile mens. Akkoord, er bestaat zoiets als persvrijheid (en maar goed ook), maar van respect hebben sommigen blijkbaar nog niet gehoord.
En dan zou die gast (de prins) daar zijn gedacht niet over mogen zeggen omdat het koningshuis neutraal moet blijven? Het hebben en uiten van een eigen mening is ook nog altijd een mensenrecht hé. Waarschijnlijk zien zij de mensen van het koningsplein als poppen. Buiksprekerspoppen die zeggen wat zij willen horen. Laat de prins maar zelf uit zijn buik spreken, het buikgevoel volgen kan volgens mijn geen kwaad. Ik kots op de politiekers die daar dan nog eens opspringen en hun mening moeten geven over de rol van het koningshuis.
Och, ik kots op politiekers in het algemeen (laten we hopen dat er 1% goeie zijn). Het merendeel wil uiteindelijk ons land in een republiek (of twee) herschapen (met eventueel een koning als decorstuk, want “dat staat toch zo goed als er bezoek komt”). De 1000 staatshervormingen dienen gewoon om dat proces te faseren en hapklaar en voor iedereen verteerbaar uit te voeren. Ze missen het lef om hun plan in 1 keer voor te schotelen, waar door we nu met een halfslachtig land zitten.
Je kan kiezen voor België als 1 hecht land en steekt die gewesten en gemeenschappen terug waar ze ooit uitgekomen zijn, of je kiest resoluut voor Europa en borstelt er 20 rondzwemmende regeringsniveaus uit. Tussenoplossingen zullen altijd wankel lopen. Mijn stem gaat naar de eerste optie, en of daar nu een koning bij is maakt mij niks uit.
Als Filip nu eindelijk besloten heeft om zich niet zomaar te laten slachten kan ik dat alleen maar toejuichen. Constitutionele monarchie mijn gat.

21-01-07

ijs, ijs, beebie

Deze middag is er een hagelbui (het duurde net iets te lang om als vlaag bestempeld te kunnen worden) zijn nieuwjaarsbrief komen opzeggen boven zeebrugge, en dat klonk zo zalig bijna winter. Een ‘bijna winter’ als in “waar liggen de winterbanden, schat?” Wooh, wooh, wooh, er woedt een winterbrand in mij.

 

(zolang je geen auto hebt mag je enthousiast doen over de komst van sneeuw en ijs, al was het eens anders)

16:40 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zeebrugge, winter, hagel |  Facebook |

Cultuurgronden

En we zijn terug, terug na enige tijd blog-afwezigheid. Tijd om de theoretische cultuurgronden met varkenssausje uit Wingene in te wisselen voor de zingende, vechtende, huilende, biddende, lachende, werkende cultuurgronden. Gronden vol smeer. Oorsmeer en vegen verf, en bewegende prentjes en speek als statement. In Je Gezicht.

Daarnet ging het in een dessertje van De zevende dag over de Brusselmans-verfilming Ex-drummer. De film kan blijkbaar tellen als bewegend prentje met speek. De getoonde fragmenten waren goor en rauw en likten aan het scherm van Komt mij zien, komt mij zien. Er zit muziek in de film met Millionaire en Flip Kowlier en Arno. En neig, neig, neèg, nèè ge moet niet peinzen dat we er mee gaan lachen, maar dat koddig taaltje uit het land van strand (mét zand) en dijk (mét crème) en polder (met klei) is er de voertaal in (dat dacht ik toch). Over een week of twee komt hij uit en dan zal hij gezien worden en/of zijn. Serieus.

08-01-07

Humo spreekt de waarheid!

Deze morgen bij de dokter in een oude Humo gelezen...
(...) maar vastbenoemde vrouwen tussen de veertig en vijftig, dat is heel erg, dat zijn gewoon slechte mensen. (...)

... en als ze van die vijftig een zestig maken ben ik er helemaal mee akkoord.

20:08 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (1) | Tags: humo, vastbenoemd |  Facebook |

29-12-06

Tijdloos bevroren licht

We halen de afgelopen dagen nauwelijks het vriespunt, maar toch bevriest het licht.
Fietslichten zijn niet meer wat ze geweest zijn. Vroeger was het simpel, toen koos je voor duisternis. Ervaring had je namelijk geleerd dat licht de tijd verlengd en dagen korter maakt.
Met de komst van die batterijslurpende fietslampjes was er plots wél licht in de regen, en ook op de dagen met extra wind, en soms zelfs overdag in m'n rugzak.
Het licht kwam terug, en wil blijkbaar blijven. Het aan/uit knopje weigert dienst na een bijna-vriespunttochtje. Misschien had de lamp een vorig leven in de poolstreek, misschien is het een ijsbeer-lichtje met heimwee.

ijsbeer, oh ijsbeer...

(ok, je hoort tenminste het grauzone-origineel)

... dit zou in de tijdloze moeten staan.

13-12-06

kerstetalage zkt winkelraam

Iedere gemeente heeft ze wel, van die (buurt)winkels die sinds mensenheugenis dezelfde kerstversiering ophangen of plaatsen. Als u zo'n winkel kent, of beter nog, zelf hebt, dan is de Staat er vandaag voor u, en voor verandering!

Wij bieden een winkelier (uit de driehoek Blankenberge, Knokke-heist, Brugge) een nagelnieuwe kerstetalage aan tegen de belachelijk lage prijs van 3€/uur installatiewerk (stagevergoeding aan school).

Contact opnemen (en inlichtingen vragen voor andere periodes) kan via de e-mailknop linksboven deze blog.

Vertel het verder !!

07-12-06

De tsjevendriehoek

Op zoek naar een plaats die zo afgelegen ligt dat zelfs de bevrijders liever een pintje gingen pakken dan langs daar rond te rijden bleek een kaart van West-Vlaanderen amusanter dan verwacht.
Zo lijken de plaatsnamen in de driehoek Veurne-Diksmuide-Hoogstade zoveel meer te vertellen dan de naam van de (deel)gemeentes die daar toevallig liggen. Voor degenen die de streek niet goed weten te situeren, het is daar waar de mensen van het vrt-tv-weerbericht de West-Vlaamse wolken, zonnen, regen en sneeuw op plakken.

Plaatsnamen dus, als daar zijn: Avekapelle, Steenkerke, Eggewaartskapelle, Oostkerke, Kaaskerke, Oudekapelle, Nieuwkapelle, Sint-Jacobskapelle en Sint-Strijkers. Daar fijntjes tussen gestrooid moeten Zoutenaaie en Oeren voor het tegengewicht zorgen.

De lezer die er een kaart bijgehaald heeft ziet ook nog Alveringem en Lampernisse. Over die eerste valt te discuseren, maar die laatste moet wel een administratieve dwaling zijn. Lampernisse is onmiskenbaar één van de schoonste plaatsnamen en ligt daar helemaal niet op zijn plaats tussen al die kapellekerken. Misschien zijn er gemeenten die hun naam willen ruilen? Voorstellen? (neen, er wordt niet om gevochten)

(en zeggen dat ik het vandaag eigenlijk over een Poolse tank wilde hebben)

06-12-06

Het is de waarheid

Neen, geen Marco Borsato vandaag, wel deze horoscoop in de Metro van vandaag.

"Vandaag gaat het om de dingen waar jij je voor interesseert en het zal je niet moeilijk vallen het voortouw te nemen. Grijp kansen als ze zich voordoen!"

...en aldus geschiedde (zie vorig bericht)

13:55 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: horoscoop, marco borsato, metro |  Facebook |

05-12-06

schilderen met de Scissor Sisters

I don’t feel like painting
don’t feel like painting, no
no painting, not today

Those fading strokes are hiding
faking skins, like maquillage.
Yeah, how I loved those scars
and their storytelling face

But I would love to paint
if that paint was colouring yr mind
in colours, lightning like, so bright

I don’t feel like painting
don’t feel like painting, no
no painting, not today

…of hoe tijdens een zondagmorgense treinrit zelfs de Scissor Sisters nog slechter kunnen. In tegenstelling tot wat uit het bovenstaande kan blijken, was het schilderen wel leuk (als die schaarkerels dat mogen omkeren, waarom wij dan niet), en het verfresultaat mocht er ook zijn.

09:17 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schilderen, scissor sisters |  Facebook |

14-11-06

Techno-anarchie (geen muziek)

Na de Franse Revolutie, de Praagse Lente en de Opstand in Kokowoko (glas is ook daar breekbaar) broeit er vandaag iets in het leger technologische verwezenlijkingen van de mens.
Om de inleving iets gemakkelijker te maken stel ik voor dat de mannelijke lezers even Kurt-het-stopcontact zijn (waarbij Kurt als Koert wordt uitgesproken, minderheden moeten zich ook eens thuisvoelen) en de dames Peggy-de-klopboormachine (ge ziet, ik ben vandaag ruimdenkend) (Peggy wordt bij voorkeur op z’n West-Vlaams worden uitgesproken, met een vette e, zoals in ‘vet’, ja. Over de h’s gaan we het niet hebben, neen).
De explosieve groei van het elektriciteitsgebruik zorgt voor een steeds groter wordende stroom van spanningen bij Kurt en Peggy (let op jullie accent!). Hun grootouders vertelden hen net voor ze vervangen werden nog weemoedig over de 110 volt tijden. Zij zagen echter het dressoir met plastic rozen komen, en ook de kleurentelevisie, de koffiezet en die verdomde microgolfovens. Eén van die diepvriesprakverwarmers heeft nonkel Roland trouwens te vroeg van ons weggenomen. Als protest heeft de hele familie (en de buren) toen spontaan het werk neergelegd. Ter nagedachtenis houdt onze gemeenschap sindsdien op onregelmatige basis offdays.
De zwartwerkacties leveren echter niet het gewenste matiging, en die mensen gebruiken en vragen steeds meer van de Kurts en Peggy’s. Maar wij zijn gelukkig ook niet zo stom als jullie eruit zien, onze Kurt (het stopcontact, blijf je inleven) heeft bijvoorbeeld gemerkt dat wandelmuziekmachines heel populair geworden zijn, en weigert sindsdien de batterij van die toestellen te herladen. Laat ze maar eens terug naar de basis gaan, en zelf zingen zoals toen Hilversum 3 nog niet bestond. BaaiPod, hà. Voorlopig is het een eenmansoorlog, maar aangezien uw leidingen dit ook lezen verspreidt het nieuws zich snel. Steeds meer iPod’s worden niet meer opgeladen, we sturen ze het bos in!
 

Technology won’t save us.
Je haar zou er van gaan rechtstaan.

P.S.: Hoe het met Peggy is weet ik niet, ik moet mijn klopboormachine ergens verloren zijn. Mocht u haar ergens gezien hebben, laat dan alstublieft iets weten !

21:45 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: ipod, anarchie |  Facebook |

12-11-06

Mannenmode (een vloek)

Wat is dat de laatste jaren toch met die mannenmode?
Aan de ene kant lijken de winkeliers of producenten eindelijk door te hebben dat er een publiek is dat geen reclamepaneel wil zijn, en denk je dat ze eindelijk eens geluisterd hebben naar hun klanten. Maar dan zie je ze afgelopen voorjaar afkomen met dingen als roze-oranje gestreepte hemden. Hadden ze dan niet door hoe afzichtelijk die wel waren?
Ik begrijp dat ze elk jaar of zelfs ieder seizoen met iets nieuws willen afkomen, en dat wordt van hen ook verwacht. Wat ik niet van hen verwacht is dat ze met dergelijke belachelijke kleurcombinaties afkomen.
Heeft er ooit iemand "populair! populair!"-schreeuwend op die manier gekleed door uw winkelstraat gelopen? Ik dacht het niet. En daar is waarschijnlijk ook een reden voor. (daarom niet degene die ik hier zou willen, maar laten we daar even geen rekening mee houden)

Ondertussen liggen de wintercollecties in de winkels, en hun daar zijn ze weer met hun paars. Paars!! Komaan, als er nu één kleur is waar een mens depressief van zou worden is het toch wel paars. En dan is het voor die mannen dus de bedoeling dat je in zo’n klotekleur feestelijk gaat doen op de jaarlijkse decemberhupla's.
En dan de basics. Ik ga ermee akkoord dat iedereen een aantal basisstukken kan gebruiken. Ik stel me echter vragen bij de manier waarop basis t-shirts (één kleur, geen print) een (dé) centrale plaats in de winkel mogen innemen. Zijn ketens of winkeliers bang geworden om zich te profileren? Ik vraag me serieus af of dat winkelpersoneel nog plezier beleeft aan hun werk. Die verkoopster-modepopkes zullen het zich wel anders voorgesteld hebben.
Ik heb de indruk dat sommige inkopers bij gebrek aan inspiratie of durf dan maar de meest inspiratieloze items uitkiezen. Naast de clowneske kleurcombinaties lijkt banaliteit hun hoogste doel. Der mag best wat meer aandacht gegeven worden aan het kiezen van de juiste stoffen, met een passende textuur en passende kleuren.
Maar er is hoop, hier en daar zie je al dingen die de goeie kant uitgaan. Persoonlijk juich ik de huidige trend van behangpapierpatronen toe (waarom komen ze toch altijd met hun strepen af?). Maar pas als er iemand in slaagt om die op de juiste schaal en met een gepast kleurevenwicht op een kledingstuk en in de winkel te krijgt zal ik content zijn.
Een mens mag veeleisend zijn. Alstublieft.

16:19 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mannenmode, mode |  Facebook |

10-11-06

Canadees vliegen

Die vliegmaatschappijen zijn soms moeilijk te volgen. Vorige week vloog m'n grootmoeders broer (is dat dan een grootnonkel?) terug naar Canada. Normaal zou het vliegtuig landen in Vancouver, waar hij dan moest overstappen op een toestel naar Edmonton (waar hij woont). Om één of andere reden moest de vlucht naar naar Vancouver echter een noodlanding maken in datzelfde Edmonton. "Ha, snel thuis", denkt een mens dan. Denk maar vlug iets anders, want van uitstappen was geen sprake. De mens is nog efkens heen en weer naar Vancouver moeten vliegen, met inbegrip van een enorme wachttijd.

10:08 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: canada, vliegen, vancouver, edmonton |  Facebook |

01-11-06

Uierhoofd

Na de Coca Cola-sjaal, de Mercedes Nearly new car-wanten, en de appelsientje zondagmorgensokken, is de staat sinds afgelopen weekend een (dé) milka uiermuts rijker.
Een mens zou er zijn eigen hersenen van gaan melken, zo goed zit 'm. Misschien is dat ondertussen iets te vaak gebeurd (neen, ik ben er niet mee op straat gekomen, de huisgenoten volstonden). Je kon me deze namiddag "Camenbert" horen scanderen op een manier waarop een mens normaal enkel schreewt als de rode duivels een kwartfinale op de mondial halen (neen, ik weet ook niet wat die twee met elkaar te maken kunnen hebben), en (om verder te gaan) ging daarnet helemaal loos op Arno's 'Je veux nager' en de tweede helft van dEUS' 'Instant street'. Dat laatste overkomt me wel meer. Vorige week zelfs nog in het station van Brugge. Nog nooit zo ritmisch de trap naar het perron genomen. Toen er iets later iemand bij me kwam zitten nanana'de het ritme nog (hoorbaar) na bij het uitwisselen van de hey-hallo's. "Kalf" moet die gedacht hebben. Wat met die muts toch al iet of wat in de buurt komt. ;-)

29-10-06

Fakkeltocht

[ opgelet fakkeltocht ]

Gisteren reed er een auto met het opschrift "opgelet fakkeltocht" vooraan op een plakkaat door Wenduine (zoals je soms ook "opgelet wielerwedstrijd" ziet).
... maar achter die auto kwam... niks.
Fakkeltochten blijken overdag niet zo populair of succesvol te zijn (Zelfs in Frankrijk wachten ze daarvoor op de nacht).

12:54 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (5) | Tags: wenduine, fakkeltocht |  Facebook |

27-10-06

Toeristen

Geweldige mensen die toeristen. Van die wereldverkennende wezentjes. Je ziet ze op de betere stadsparking in setjes van 50 stuks uit hun glanzende blikken verpakking wriemelen.
Het lijken wel knikkers. Der zijn bolloketten bij die alles en iedereen opzij rammen, mini’s waar je zo over kijkt, en veel, heel veel van die veelkleurige (noemden we die niet Stekkers?). Als het regent dragen ze massaal van die transparante regenjasjes die slechts in 1 maat verkrijgbaar zijn. De bolloketten-maat. Je herkent ze ook aan hun buikzak (ze zouden van die valse zwangere buiken moeten maken die je als berging kan gebruiken. Het zou niet zo lullig staan als een rugzak op je buik, of die lelijke buideltasjes-met-opgestikte-fluo-bandjes. Ruimtelijke Ordening voor de reizende medemens, er is nood aan). Je herkent ze ook aan de manier waarop ze elkaar terugvinden onder de paraplu van hun leider. Al zijn er natuurlijk de onverschrokken elementen (herinner je de wereldreiziger uit De Freggles) die zich alleen of in kleine roedels zich een weg banen door de stadsjungle.
Onverschrokken, ja. Elke deur of poort die open staat betekent een uitnodiging. En als je hen voorbijloopt durven de meest onverschrokkenen je zonder enig woord te wisselen een fototoestel in de handen te duwen… Ik moet er veel te eerlijk uitzien. Misschien zeg ik volgende keer gewoon “dank u”, en wandel verder – met fototoestel. Dan laat ik de foto’s afmaken en verzin er een reisverhaal bij. Het zou best origineel zijn, reisverhalen die weet-ik-veel-waar beginnen maar altijd in je thuisstad eindigen.
Maar toch… geweldige mensen die toeristen.

En oh ja, het is ook altijd leuk toeristen van de wanhopig-op-een-stadplannetje-kijkende-soort spontaan te vragen of ze iets zoeken… en dan de opluchting te zien bij hun vrouw.

Of zoals Peter Verhelst het zei.

26-10-06

Ik hou van (wolken)

Ik hou van wolken kijken bij het opkomen van de zon. Van zien hoe sommigen erbij gephotoshopt lijken (en het effect gaussiaans vervagen er net iets teveel op toegepast werd).
Ik hou van zien hoe vlak de onderkant van die wolken wel is. Niet biljartvlak, maar vlak als zo’n hobbelskipiste (zonder het afdalend element, natuurlijk). Van die oneffenheden waar de zon haar mooiste kwaliteiten op kwijt kan.
Ik hou van zonglanzende wolken, en de gaten die ze laten. Van die openingen met tropisch blauwe taferelen, jawel, met die streepjes azuur die verlopen naar paars. Diepzeepaars moet het in dit geval geweest zijn want er zaten inktvisdonkere strepen overheen in een patroon dat net iets te regelmatig was om als normaal bestempeld te worden. Picasso zal langsgekomen zijn.

Over Picasso gesproken, las dit gisteren:

(…) Someone recently told me about an Italian performance artist who waits in the arrivals hall of airports and carries a large sign saying, "Pablo Picasso."
He's there again the next day --"Monet," the sign says now.
And the following day he's there to pick up Jean-Paul Sartre.
This is the best concept I've come across in ages. Picking up people from the airport when you know almost for sure that they never even got on the plane in the first place. It's the ideal fulfillment of a life's ambition. And asking fellow travelers, "Did you just come in from
Milan? Do you know if there's anyone still left at the luggage carousel?"
(…)
Arnon Grunberg (lees hier verder)