06-11-05

Are you a native?

I’m an alternative

 

Bij de spoorwegen hebben ze het altijd geweten, Mechelen moet altijd bereikbaar zijn. En dat is maar goed ook want morgen (07 november) staat Howe Gelb (uit Tucson -Arizona- & Denemarken) daar in het plaatselijke cultureel centrum.

 

Mr. Sandman is bekend van Giant Sand, maar solo (naar mijn goesting) nog beter. De man heeft zongedroogde humor en een stem waarmee hij een woordenboek aangenaam kan doen klinken. Maar dat niet zal doen... of net wel.

 

Lijst der bestemmingen:

www.nmbs.be

www.ccmechelen.be

www.giantsand.com

www.trilljockey.com

 

That’s my country / This is my zone / Arizona, amp and alternator


20:01 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: howe gelb |  Facebook |

27-10-05

50 jaar Eurosong (pt2) - het ruis van France Gall

50 jaar eurosong, de show

 

Verrassing:

- Alle hedendaagse Elektro-artiesten zijn geïnspireerd door France Gall’s Poupée de cire, Poupée de son. Heel schoon ruis, eindelijk begrijp ik waarom er altijd gezegd wordt dat tv toen magie was. Onder de projectie dansten modepoppen een dansje dat zo kon dienen voor Kraftwerks The Robots (mmm, Kraftwerk).

 

Opvallend:

- Volgens mij werkt Katrina van de Waves tijdens de week in ’t Sint-Amandje.

- Phoebe uit Friends zong lang voor haar Smelly Cat-wereldhit al in Bucksfizz.

 

Teleurstelling:

- Nicole en Hugo komen uit België

 

Oya:

- Abba’s Waterloo werd verkozen tot beste songfestivalsong.



50 jaar Eurosong (pt1) - Glorifying days long gone behind

50 jaar eurosong, wat als…

wat als…

europa (terug) de wereld was,

de 3 minutenregel vergeten werd,

en marc mocht kiezen…

 

1956 - Dean Martin - Memories are made of this

1957 - Elvis Presley - Jailhouse Rock

1958 - Chakachas - Eso Es El Amor

1959 - Ray Charles - What'd I Say

1960 - The Shadows - Apache

1961 - Dave Brubeck Quartet - Take 5

1962 - Jacques Brel - Ne Me Quitte Pas

1963 - Getz & Gilberto - The Girl From Ipanema

1964 - Roy Orbison - Oh, Pretty Woman

1965 - Adamo - Les Filles Du Bord De Mer

1966 - The Beatles - Eleanor Rigby

1967 - The Beach Boys - Good Vibrations

1968 - The Rolling Stones - Sympathy For The Devil

1969 - Wim Sonneveld - Het Dorp

1970 - Black Sabbath - Paranoid

1971 - Elton John - Your Song

1972 - The Hollies - Long Cool Woman In A Black Dress

1973 - Boudewijn De Groot - Jimmy

1974 - The Sparks - This Town Ain't Big Enough For Both Of Us

1975 - Kraftwerk - Radioactivity

1976 - Stevie Wonder - As

1977 - David Bowie - Heroes

1978 - 10CC - Dreadlock Holiday

1979 - Supertramp - The Logical Song

1980 - Pink Floyd - Comfortably Numb

1981 - Visage - Fade To Grey

1982 - Simple Minds - New Gold Dream

1983 - Doe Maar - Pa

1984 - John Lennon - Nobody Told Me

1985 - 2 Belgen - Lena

1986 -

1987 - Michael Jackson – Smooth Criminal

1988 –

1989 –

1990 – Nick Cave & The Bad Seeds – The Ship Song

1991 – Amina - Le Dernier Qui A Parlé

1992 – Keziah Jones – Walkin’ Naked Thru A Bluebell Field

1993 –

1994 – dEUS – Suds & Soda

1995 – PJ Harvey – To bring you my love

1996 - dEUS - Roses

1997 - Radiohead – No Surprises

1998 – Zita Swoon - My Bond With You And Your Planet: Disco!

1999 – Daan - 50%

2000 – Anton Walgrave - When did we fall?

2001 – dEUS – Nothing Really Ends

2002 – Spinvis – Voor ik vergeet

2003 – Admiral Freebee – Rags ‘n’ Run

2004 – Franz Ferdinand - The Dark Of The Matinée

2005 – Patrick Wolf – The Libertine

 

Decenniafavorieten (op dit moment):

1956-1965: Jacques Brel - Ne Me Quitte Pas

1966-1975: The Beach Boys - Good Vibrations

1976-1985: Pink Floyd - Comfortably Numb

1986-1995: Nick Cave & The Bad Seeds – The Ship Song

1996-2005: dEUS – Nothing Really Ends


21:57 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: eurosong |  Facebook |

Door de witte wolkenpoort

Ramses Shaffy bij Paul de Leeuw

Zaterdag 22 oktober, Ned 3 

"…Ik zal ook wel een keertje sterven

Daar kom ik echt niet onderuit

Ik laat mijn liedjes dan maar zwerven

En verder zoek je het maar uit

Voorlopig blijf ik nog jouw zanger

Jouw zwarte schaap, jouw trouwe fan

Ik blijf nog lang, en liefst nog langer

En laat me blijven wie ik ben…"

(fragment uit “Laat Me” Ramses Shaffy)

Mijn eerste gedachte bij zijn opkomen:

Degene die de rechten heeft op Ramses'-muziek zal volgend jaar goed geld verdienen.

 

het was alsof iedereen wist…

opgezwollen, door medicijnen verzacht,

vloeibaar, vluchtig…

 

Maar dan zingt Liesbeth List haar deel van "Laat Me" en neemt Shaffy over…

Krachtig

Zijn kind-in-een-foorkraamblik zaait en oogst…

Verwondering



21:51 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ramses shaffy, liesbeth list |  Facebook |

20-09-05

Leffinge(k)leuren (slotdag)

Speciaal voor de slotdag van Leffingeleuren trekt de nazomer zich op gang. Nog even is de zon een zee als z’n licht door bladgroen in beweging komt. Nog even geurt vertrapt stro naar braadworst en ajuinen (juni’s). Nog even is Ray Ban een keuze.

 

Opener DeLaVega schijnt goed, op Pukkelpop vulden ze zonder de vingers in de neus te moeten steken in geen tijd de Wablieft-tent. Er valt dus kwaliteit te verwachten en veel tijd hebben ze niet nodig om me te overtuigen. Een groep genoemd naar Zorro met een zangeres (liesbeth?) die in haar stem de weidsheid van het uitzicht voor haar Californische haciënda (fermette?) legt. Bij voorkeur mee te maken op zomerse dagen of in een aircoloos zaaltje op een dinsdagavond in november.

 

Het leek wel of electropop en sexjunkie Stijn net uit een maand eenzame opsluiting kwam (na een optreden opgesloten in een parochiezaaltje waar enkel buitenactiviteiten op de kalender staan?). De mens had alleszins heel wat te vertellen en vergat de er een publiek was die muziek wilde horen. POMM? Ik dacht het niet en ook…

 

De leden van het Kaizers Orchestra hadden wat frustraties uit te werken, en deden dat met stijl op vaten, orgel-met-sfeerlicht, contrabas en gi-gi-gitaren. De clevere Noren hadden door dat electrabel niet aan hen zou factureren en morsten energie op een heerlijke pré-Katrinawijze. Het beuken en rammen had resultaat want Leffinge brak helemaal open. Alle duimen op!

 

Arno ‘I am fucking popstar’ Hintjens speelde een thuismatch en dat was te merken. Hij hoefde zich niet eens erg in te spannen om de opgewarmde tent mee te krijgen. Als niet kenner onthoud ik vooral dat lekker 1982-gitaartje dat ergens halverwege de set voorbij kwam, ‘Les yeux de ma mère’ en natuurlijk het afsluitende bompakket ‘Oh la la la’, ‘Putain Putain’-met europees volkslied intermezzo en ‘Les filles du bord de mer’.

 

Zita Swoon aan het werk zien is altijd een feestje. Percussie! Zangeressen! Enthousiasme! De albumversies van hun songs worden gelaten waar ze staan waardoor – oh uitdaging – je er met je hoofd moet bij zijn om te horen welke song ze spelen. Dat is vooral werk van op hun recentste – a song about a girls – aangevuld met de klassiekers ‘Ice Guitars’, ‘Song for a dead singer’, ‘My bond with…’, ’Hot hotter hottest’ … en minder gekende nummers als ‘Circumstances’ die live het  Varakter krijgen dat ze op de plaat missen.

 

De gevolgen?

Maandag richting bilbo om…

‘Maestro’ (de nieuwe) en ‘Evig Pint’ (de vorige) van Kaizers Orchestra

en in een zelfde beweging kwamen ook…

‘Strategies Against Architecture III’ van Einstürzende Neubauten

en ‘Arizona AMP And Alternator’ van Howe Gelb (naast Giant Sand in één van zijn 1000 nevenprojecten) met daarop bezoekers als o.a. M.Ward en John Parish. Die laatste speelt trouwens net als Stef Kamil Carlens ook mee in het ‘Songs with other strangers’-project waar dit najaar nog iets van uitkomt en waarmee we nog eens met Zita Swoon kunnen afsluiten. Woehoe!



16-08-05

Gentse Feesten, kruidentuin

In den beginne was er Giant Sand. Zijne zomerse laat maar waaien-heid, Howe Gelb, liet voor een beperkt opgekomen publiek zien wat Chic mistte (en in het verlengde daarvan iedereen die daar aan het Polé Polé-podium over de koppen liep).

… en ik zag dat het goed was.

 

Op de bijna laatste dag ook Le peuple de l’herbe gaan bezien. De indrukwekkende menselijke beatbox van het gezelschap herinner ik mij nog. Maar de rest is verloren gegaan in de kruidige nevelen die het Boomtown-plein ingenomen hadden.


14-07-05

Vliegwiel met scratch-functie

Sprankelend, bruisend, magisch en betoverend. Mocht het al zo zijn dat de gasten van Asian Dub Foundation Nederlands spreken of schrijven, lijkt het me toch onwaarschijnlijk dat ze die woorden zouden gebruiken om het publiek te beschrijven dat ze afgelopen zaterdag op het cactusfestival voor zich kregen.

 

Kutpubliek leken ze te denken. Er waren natuurlijk de gebruikelijke stekelkopjes die op eender welke muziek helemaal loos gaan. De meerderheid van het publiek leek het echter te houden op een ritmisch wiegen. Iets waar de leden van de stichting geen voldoening mee namen. De vele muziekabsorberende gezichten in dit-is-genietenplooi waren vanaf hun speelplaats blijkbaar niet te zien.

De meewiegers en -knikkers te velde hebben misschien niet dezelfde verruimende belevenis als die stekelkopjes en die hard fans vooraan, maar dat wiegen lijkt me wel very cactus.

Ik stel me dan voor hoe er in hun hoofd – ook bij mij - een imaginair vliegwiel mét scratchfunctie meeswingt op het ritme van de muziek. Dáárdoor gaat het hoofd – soms ook de heupen - van de snooze-luisteraar van links naar rechts, een stukje terug, en heen, en weer, met een haperinkske, enz…


12:23 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cactusfestival, asian dub foundation |  Facebook |