26-02-07

wetenschappelijke meeneemmelancholie

Daarnet om een portie meeneem-chinees geweest (chop choi met kip). Lekker en opmerkelijk. Dat laatste slaat op het transparant plastieken deksel met vethoudende druppels condens en microscopisch kleine stukjes wortel.
Het vet gaf de druppels een zandstormgele glans (wat mooi paste bij de stukjes wortel). Het is ook de kleur die nog-net-niet gepensioneerde foto's aannemen.
Maar er zat ook iets achter. een schaduw nog wel. Niet enkel van de druppels en stukjes wortel, neen, in de schaduw zijn ook strepen zichtbaar. Vreemde strepen, strepen die je niet in of op het plastiek ziet. Strepen die - hoe je het deksel ook draait - steeds dezelfde richting uitwijzen. Jongens en wetenschap-strepen.

...dat terwijl de Vlaamse Infolijn iemand doorschakelt die bij één van hun eigen diensten moest zijn. Als die gasten dat nu ook al gaan doen...

21-02-07

arctic oostkamp

Natuurfenomenen, i love them

Op de terugweg van een goed verlopen psychotechnische proef (zie enkele berichten lager) zag ik van op de trein mooie wolken boven oostkamp. En dan denk u? ... wel, onwaarschijnlijk schoon werd het pas toen ik nog wat verder onderuitzakte (ik zat alleen in de coupé, dan mag je je al eens in een paar bochten draaien). Hierdoor werd het landschap onder de wolken onzichtbaar leek het alsof je naar een onmetelijk groot sneeuwduinenlandschap keek. Antarctica zal op vakantie geweest zijn.

18-02-07

Carnaval in Heist 2007

Deze middag naar het carnaval in Heist gaan kijken.
De beste wagens waren volgens mij: (1) De brug der zuchten, voor de knappe afwerking en sterke vormgeving; (2) De gigantische piratenboot met neerklapbare masten, voor zijn indrukwekkend voorkomen; (3) Het ruimteschip van café Isis, omdat mijn broer meeliep; (4) De eenmanskar Terug uit Siberië, voor de goede herinnering.

De grappigste situaties: (1) Het vereenzaamd vrouwtje (het soort dat voor hun oude dag naar een appartement aan zee verhuist) van ruw geschat 75 jaar dat in een rondedans betrokken raakt en helemaal openbloeit. (2) Prins Laurent die uit zijn Villa Clementine springt om wat verder in de struiken zijn euh… patatjes te gaan afgieten. (3) De oma met bunny-oren. Beste mevrouw, ge stond ermee.

18:44 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: carnaval, heist |  Facebook |

17-02-07

De soundtrack van je leven (deel 2)

(vervolg op deel 1) (eindelijk, inderdaad)
De 10 cd’s die een lintje krijgen in de categorie 'Bepalend'.

 

1/ dEUS - in a bar, under the sea

Ergens in het najaar van 2004 gekocht (20 november om precies te zijn). Aanleiding daarvoor was het horen van Fell of the floor, Man bij het samenstellen van een verjaardags-cd. Opeens klikte het wel tussen Marc en die gasten van 't stad. En Hoe! Evolutie, het bestaat (gelukkig).
Ik hou van zijn speelsheid en het feit dat het duizend kanten op gaat zonder dat je de weg verliest. Ik hou van de manier waarop ze soms met 3 door elkaar zingen. Ik hou van de percussie, en hoe verschillend die elke keer wel is. Ik hou van het feit dat ik niet onmiddellijk iets vind dat op vergelijkbaar is met Theme from turnpike. (Ik weet dat ze een sample gebruiken.) Ik hou van de uitdaging.

2/ Bright Eyes - I'm wide awake, it's morning

Op Allmusic.com geven ze deze cd 2 sterren.
(lange stilte)
Vijf zouden het er moeten zijn. Er zijn niet veel cd’s die in hun geheel op mijn pc belanden en daar ook blijven, maar dit is er dus één (A Grand don't … van The Streets en Achtung Baby van U2 zijn de andere).
Waaraan heeft hij dat te danken? Ik weet het niet, maar de verhalende teksten, het toegankelijk geluid en het geruststellend effect die de cd op me heeft zal er wel voor iets tussenzitten.

3/ Zita Swoon - Sunrise

Staat hier als vertegenwoordiger van de hele Zita Swoon-gebeuren. Had even goed de Moondog Jr-cd kunnen kiezen, of A song about a girls, maar Sunrise dus. Deze moet het laatste half jaar zowat mijn meest gespeelde cd zijn. Nochtans - alweer - geen liefde op het eerste gezicht. Het is een vreemd plaatje. Eigenlijk een Soundtrack, vol vreemde geluiden, soms stil, soms uitbundig, maar altijd verrassend. Ik hou de verrassingen.

4/ Spinvis – Dagen van gras, dagen van stro

Inspireert me op het vlak van tekstritmes, bevestigd mijn geloof in het feit dat er meer te halen is uit de Nederlandse taal, en doet dat met opvallend eenvoudige woorden.

5/ Keziah Jones - Blufunk is a fact!

Cactusfestival 2004. Zaterdag. Ik kwam eigenlijk voor Elvis Costello (die ook goed was), maar werd helemaal overtuigd door die gast met z'n deukhoed die hét zomergevoel strooide, en er een eigen woordenschat en ideologie op nahoudt.

6/ Howe Gelb – The listener

Leren kennen door collega Eddie die me een Giant Sand-cd liet horen. Die stem! Iedereen die ook maar aan onthaasten denkt zou deze cd moeten beluisteren. Alles vertraagt (tot het mijn 'bioritme' bereikt heeft).

7/ U2 – Achtung baby

Ik zou iets kunnen zeggen over hoe de val van de Berlijnse muur en het einde van de koude oorlog, over hoe asgrauwe ogen vervangen werden door smiley's, over die acht die een negen werd… maar eigenlijk is dit gewoon een heel sterke plaat.

8/ Admiral Freebee - Admiral Freebee

Heeft me ertoe aangezet opnieuw te leren rijden (ik had mijn rijbewijs al). En dat is als een prestatie te bestempelen.

9/ Galliano – Live at the liquid room (tokyo)

Een zaligheid en een ergernis. In 1999 gekocht toen Oor's popencyclopedie me nieuwsgierig had gemaakt. Zaligheid omdat hij zo goed is. Ergernis omdat de groep daarna in rook opgegaan lijkt te zijn.

10/ Lou Reed – Perfect Night Live in London

Studentsentiment. Ik heb het verhaal hier al eens gedaan. Wie het wil lezen kan het (gemakkelijker) vinden door onderaan dit bericht op Lou Reed te klikken.

14-02-07

kom kom

kom kom

laat me je dragen
neen, wees maar niet bang
ik laat je niet vallen.

straks ga ik je wassen
met schuim en met spons
maar eerst kotsen we samen
wat rest uit je kom

 

(of hoe afruimen en afwassen inspirerend kan werken)

21:22 Gepost door marc in Op papier | Permalink | Commentaren (2) | Tags: marc schrijft, afwassen |  Facebook |

08-02-07

Luister: Cold War Kids

bericht bijgewerkt: luisterpaal-link toegevoegd

Gisteren in
Brussel, vandaag in je oor.
Cold War Kids

Je wist het nog niet, maar hier zat je op te wachten!
Hun debuut Robbers & Cowards is
te beluisteren via mtv first listen. Nooit gedacht dat mtv nog ergens goed voor zou zijn.

myspace-klik

07-02-07

Buck 65 - Zulu-tv

In de reeks marc ontdekt wat anderen al wisten...
Buck 65
Ergens net onder het oppervlak van het internet (há, u dacht dat het net oppervlakkig was) wordt hij/wat hij maakt vrij vaag omschreven als 'alternatieve hip hop'.
Volgens mij hoort hij in volgende hokjes (we doen vandaag in hokjes):
- grappige mens
- zalige stem (luister het eerste deel en... neen, luister er gewoon naar)
- goeie hip hop (het bestaat)

Buck 65 in 12 delen bij Zulu Records...
01 - 02 - 03 - 04 - 05 - 06 - 07 - 08 - 09 -
10 - 11 - 12

13:49 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: buck 65, zulu records, hip hop |  Facebook |

04-02-07

Muziek op zondag

Op canvas toonden ze deze namiddag nog eens de Dit is Belgisch-aflevering over Stef Kamil Carlens (dit is Stef Kamil Carlens).
...en weer was ik te laat (5 minuten) om het op te nemen.

Het krijgt de prijs van ergernis van de dag.

NBN

En dan eet je op een zondagmorgen eens boterhammen met rozijnen. En dan springen die rozijnen zomaar in je gezicht, als een grote bende Griekse jeugdpuistjes. En dan kust je vriend, vriendin of man of vrouw je goedemorgen, en zegt die "Oh, wat kussen jouw duizend monden heerlijk. Om op te eten, zo heerlijk." En dan zeg jij "mmm, doe maar." En dan doet die dat. En dan begint die te schreeuwen, maar niet van vreugde of huppelhartjes, neen. Dan roept die van pijn, want die duizend monden hebben niet alleen lippen, die hebben ook tanden van hap, hap, bijt knauw, sjiek. En, en, en…
en
wat is dat toch een geweldig woord, een geverswoord, een woord van meer, en meer, en meer. Geen hebberswoord, neen. Het is een woord dat voorbij komt en de bomen blaadjes geeft en kleur, en wind in hun kruin, en alles wat er is of zou kunnen zijn.

 

Voila, dat is nu een stukje over normbesef zie.

(een Wim Helsen-dvd bekijken kan ernstige gevolgen hebben)

03-02-07

It's work

(snelleestip: wie niet geïnteresseerd is in economie of actualiteit kan de eerste 2 alinea’s overslaan)
In de Metro van 31 januari 2007 gaat het over een voorstel van UNIZO tot het soepeler maken van de arbeidsmarkt. Concreet zou dat willen zeggen dat de opzegtermijnen korter worden en de ontslagvergoedingen lager terwijl (de bedrijven) meer sociale bijdragen betalen (om de bijkomende dop te betalen?). Als ik het goed lees willen ze vooral af van de hoge ontslagvergoedingen (en de nu al hoge sociale bijdragen), zoals bij VW-Vorst.

Dat Volkswagen Vorst, dat volgens dezelfde gazet een draaischijffabriek worden. Het is natuurlijk een mooi woord, draaischijffabriek, maar wat zouden ze er precies mee bedoelen? Persoonlijk denk ik dat daar een centraal verdeelpunt mee bedoeld wordt. Een veredeld magazijn waar een aantal halffabrikaten wordt geproduceerd.
Tegelijk werd echter ook aangekondigd dat de fabriek ook een (extra) Audi-model mocht produceren. Waarschijnlijk zal die draaischijffunctie dan slechts slaan op een onderdeel of bepaalde afdeling van de fabriek. In elk geval kan dergelijke constructie volgens mij - al dan niet tijdelijk - voor een flexibiliteit in de werking van de verschillende vestigingen zorgen.
Is dat een goeie zaak? Als het de bedoeling is zoveel mogelijk mensen aan het werk te houden lijk me dat inderdaad een goede oplossing.
It’s work

Als je het bovenstaande leest zou een mens bijna gaan denken dat hij niet meer mag klagen van zijn eigen werk. Jammer, want ik heb eigenlijk wel eens goesting om dat te doen.
Het is niet zo dat ik tegen mijn zin naar het werk ga, maar om van arbeidsvreugde te spreken schort er toch wel net iets teveel aan de sfeer op 'de vloer' en de inhoud van mijn werk. Mocht de sfeer goed zitten kan ik met dat tweede nog wel leven, maar nu dat niet zo is mag het werk ter compensatie wel iets (lees: heel wat) uitdagender zijn.
Aangezien het ‘het huis’ die uitdaging blijkbaar niet kan/wil invullen mag wie dat wil de komende weken meeduimen voor een goed verloop van de 2de (en laatste) selectieronde voor een job die het 'al wat ik wil' wél in zich heeft. Voor de eerste ronde kwamen 9 kandidaten opdagen, ik ben (met u) benieuwd hoeveel er daar van overblijven.

(titel geleend uit Work van Lou Reed en John Cale, terug te vinden op Songs for Drella)

01-02-07

De soundtrack van je leven (deel 1)

Op vraag van Aardvarksken: mijn muzikaal parcours én de 10 cd’s die het verschil maakten.
Dit eerste deel is een soort ‘wat vooraf ging’. Al mijn mijlpaalplaatjes komen namelijk uit de laatste 10 jaar, of werden door mij toch in die periode ontdekt.

 

In het begin (tot 4 jaar)

Als er bij nachtelijke (post-familiefeest) autoritten sterren zichtbaar waren mocht je het Sterretjes-lied verwachten. De tekst bestond uit één woord (jawel), dat met wisselende intonatie herhaald werd tot mijn oudere broers het beu waren. Een wereldhit, ik zweer het je, en mijn vroegste muzikale herinnering.

 

Kleuter en lagere schooltijd (5-11 jaar)

Uit de jaren 80 (ik ben van 78) kan ik me nagenoeg niets herinneren. Er is het alomtegenwoordige Kinderen voor Kinderen (iedereen keek toen naar Holland) en de meisjes van de klas hielden ook liedjesherkenwedstrijden, maar verder is er blijkbaar niets blijven hangen. Ja, de lederen voetbal die ik kreeg toen België plots voetbalzot werd (en ik veel in het ziekenhuis lag, en dat wel leuk vond), die gele go-cart, en de massa’s lego waren toen veel interessanter.

 

Middelbare schooltijd (12-17 jaar)

De bloeiperiode van mijn collectie cassettetjes. VTM en tien om te zien kwamen uit de grond. Clouseau mocht eerst niet naar het songfestival (het ingeborg-jaar), en dan weer wel. De radio ging aan voor de top 30. Ik zat de hele periode op internaat (in het 6de leerjaar ook al, maar toen dichter bij huis) en leerde radio 1 kennen. Daar liep toen onder andere een reeks over Frank Zappa, waardoor ik wel wist wie hij was, maar de muziek liet voor wat het was (hij was vooral pas dood). Radio 1 had zijn bestaansrecht in mijn wereld door hun vele nieuwsuitzendingen en de programma’s die daar verder op ingingen. Ik vrat data in die periode, bibliotheken waren er om uit te lezen (in de internaatsbib was dat bijna letterlijk te nemen, dus maakten ze me maar chef-bib).
De laatste 3 jaar had ik een internaat-buur die me met een hoop Queen-cassettes opzadelde (op z’n minst al hun reguliere albums, en sommige daarvan leven nog). Via één van m’n oudere broers kreeg ik ook een aantal knuffelrock-kopietjes (deel 5, 7 en 9). Downloaden bestond nog niet, maar je had wel radio’s die - hoho - aan dubbele snelheid konden kopiëren (wij zeiden overpakken). Jaren daarvoor had ik al eens een eeuwigheid gespaard (met 50 frank zakgeld  per week gaat dat niet rap vooruit) voor een originele cassette van 2 Unlimited’s No Limits, het eerste dat ik zelf kocht (in Jims CD-center te Heist). De eerste cd zou die goudkleurige cd-set van Queen zijn met daarin hun Greatest Hits 1 en 2 (voor 900 frank in de GB van Christus-Koning).
En toen gingen we studeren...

 

(op naar deel 2)