04-02-07

NBN

En dan eet je op een zondagmorgen eens boterhammen met rozijnen. En dan springen die rozijnen zomaar in je gezicht, als een grote bende Griekse jeugdpuistjes. En dan kust je vriend, vriendin of man of vrouw je goedemorgen, en zegt die "Oh, wat kussen jouw duizend monden heerlijk. Om op te eten, zo heerlijk." En dan zeg jij "mmm, doe maar." En dan doet die dat. En dan begint die te schreeuwen, maar niet van vreugde of huppelhartjes, neen. Dan roept die van pijn, want die duizend monden hebben niet alleen lippen, die hebben ook tanden van hap, hap, bijt knauw, sjiek. En, en, en…
en
wat is dat toch een geweldig woord, een geverswoord, een woord van meer, en meer, en meer. Geen hebberswoord, neen. Het is een woord dat voorbij komt en de bomen blaadjes geeft en kleur, en wind in hun kruin, en alles wat er is of zou kunnen zijn.

 

Voila, dat is nu een stukje over normbesef zie.

(een Wim Helsen-dvd bekijken kan ernstige gevolgen hebben)

Commentaren

is dat nu de bedoeling dat ik niet direct zie over welk woord je het hebt?
nog een geluk dat we hier van moefie moefie bespaard blijven ;-)

Gepost door: pironik | 04-02-07

De commentaren zijn gesloten.