14-11-06

Techno-anarchie (geen muziek)

Na de Franse Revolutie, de Praagse Lente en de Opstand in Kokowoko (glas is ook daar breekbaar) broeit er vandaag iets in het leger technologische verwezenlijkingen van de mens.
Om de inleving iets gemakkelijker te maken stel ik voor dat de mannelijke lezers even Kurt-het-stopcontact zijn (waarbij Kurt als Koert wordt uitgesproken, minderheden moeten zich ook eens thuisvoelen) en de dames Peggy-de-klopboormachine (ge ziet, ik ben vandaag ruimdenkend) (Peggy wordt bij voorkeur op z’n West-Vlaams worden uitgesproken, met een vette e, zoals in ‘vet’, ja. Over de h’s gaan we het niet hebben, neen).
De explosieve groei van het elektriciteitsgebruik zorgt voor een steeds groter wordende stroom van spanningen bij Kurt en Peggy (let op jullie accent!). Hun grootouders vertelden hen net voor ze vervangen werden nog weemoedig over de 110 volt tijden. Zij zagen echter het dressoir met plastic rozen komen, en ook de kleurentelevisie, de koffiezet en die verdomde microgolfovens. Eén van die diepvriesprakverwarmers heeft nonkel Roland trouwens te vroeg van ons weggenomen. Als protest heeft de hele familie (en de buren) toen spontaan het werk neergelegd. Ter nagedachtenis houdt onze gemeenschap sindsdien op onregelmatige basis offdays.
De zwartwerkacties leveren echter niet het gewenste matiging, en die mensen gebruiken en vragen steeds meer van de Kurts en Peggy’s. Maar wij zijn gelukkig ook niet zo stom als jullie eruit zien, onze Kurt (het stopcontact, blijf je inleven) heeft bijvoorbeeld gemerkt dat wandelmuziekmachines heel populair geworden zijn, en weigert sindsdien de batterij van die toestellen te herladen. Laat ze maar eens terug naar de basis gaan, en zelf zingen zoals toen Hilversum 3 nog niet bestond. BaaiPod, hà. Voorlopig is het een eenmansoorlog, maar aangezien uw leidingen dit ook lezen verspreidt het nieuws zich snel. Steeds meer iPod’s worden niet meer opgeladen, we sturen ze het bos in!
 

Technology won’t save us.
Je haar zou er van gaan rechtstaan.

P.S.: Hoe het met Peggy is weet ik niet, ik moet mijn klopboormachine ergens verloren zijn. Mocht u haar ergens gezien hebben, laat dan alstublieft iets weten !

21:45 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: ipod, anarchie |  Facebook |

13-11-06

Tellen met Skynet

Volgen jullie even mee?
Op de skynetblogs-thuispagina staat dat er 6086 blogs tot de rubriek Muziek horen.
...Maar dan kijk je eens onder Vind een blog > per catergorie > muziek, en daar zie je 93 pagina's met telkens 14 blogs per pagina. Samen geeft dat 1302 blogs. Symbolisch? dit zijn namelijk enkel de nederlandstalige muziekblogs.
...dus even de taal op Frans zetten en Trouver un blog > Catégorie > Musique en daar krijg je 237 pagina's met opnieuw telkens 14 blogs. 3318 Franstalige muziekblogs dus.

Aangezien 1302 + 3318 nog altijd 4620 is...
...missen we nog 1466 blogs om aan 6086 te komen,

Waar hangen die ergens uit?

21:40 Gepost door marc in Web | Permalink | Commentaren (5) | Tags: skynet, statistiek |  Facebook |

agenda: Tom Pintens

Tom Pintens, 
Vanalleser bij
Zita Swoon en producer van oa Billie King
... speelt op 13 december voor u (en uw maatjes) in Café Video, Oude Beestenmarkt 7, 9000 Gent.

...en op 14 december in het kader van Broodje Brussel, tijdens uw middagpauze (12:30 - 13:30), te Brussel (wahaddegedacht), The Music Village, Steenstraat 50, 1000 Brussel. www.themusicvillage.com

 

12-11-06

De panter is een cobra - video video

Met dank aan de anonieme youtube en myspace-gebruikers...

Zita Swoon - Dare to love (uit dit geweldige optreden)
Zita Swoon - Add it up (oorspronkelijk van Violent Femmes)

Mannenmode (een vloek)

Wat is dat de laatste jaren toch met die mannenmode?
Aan de ene kant lijken de winkeliers of producenten eindelijk door te hebben dat er een publiek is dat geen reclamepaneel wil zijn, en denk je dat ze eindelijk eens geluisterd hebben naar hun klanten. Maar dan zie je ze afgelopen voorjaar afkomen met dingen als roze-oranje gestreepte hemden. Hadden ze dan niet door hoe afzichtelijk die wel waren?
Ik begrijp dat ze elk jaar of zelfs ieder seizoen met iets nieuws willen afkomen, en dat wordt van hen ook verwacht. Wat ik niet van hen verwacht is dat ze met dergelijke belachelijke kleurcombinaties afkomen.
Heeft er ooit iemand "populair! populair!"-schreeuwend op die manier gekleed door uw winkelstraat gelopen? Ik dacht het niet. En daar is waarschijnlijk ook een reden voor. (daarom niet degene die ik hier zou willen, maar laten we daar even geen rekening mee houden)

Ondertussen liggen de wintercollecties in de winkels, en hun daar zijn ze weer met hun paars. Paars!! Komaan, als er nu één kleur is waar een mens depressief van zou worden is het toch wel paars. En dan is het voor die mannen dus de bedoeling dat je in zo’n klotekleur feestelijk gaat doen op de jaarlijkse decemberhupla's.
En dan de basics. Ik ga ermee akkoord dat iedereen een aantal basisstukken kan gebruiken. Ik stel me echter vragen bij de manier waarop basis t-shirts (één kleur, geen print) een (dé) centrale plaats in de winkel mogen innemen. Zijn ketens of winkeliers bang geworden om zich te profileren? Ik vraag me serieus af of dat winkelpersoneel nog plezier beleeft aan hun werk. Die verkoopster-modepopkes zullen het zich wel anders voorgesteld hebben.
Ik heb de indruk dat sommige inkopers bij gebrek aan inspiratie of durf dan maar de meest inspiratieloze items uitkiezen. Naast de clowneske kleurcombinaties lijkt banaliteit hun hoogste doel. Der mag best wat meer aandacht gegeven worden aan het kiezen van de juiste stoffen, met een passende textuur en passende kleuren.
Maar er is hoop, hier en daar zie je al dingen die de goeie kant uitgaan. Persoonlijk juich ik de huidige trend van behangpapierpatronen toe (waarom komen ze toch altijd met hun strepen af?). Maar pas als er iemand in slaagt om die op de juiste schaal en met een gepast kleurevenwicht op een kledingstuk en in de winkel te krijgt zal ik content zijn.
Een mens mag veeleisend zijn. Alstublieft.

16:19 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mannenmode, mode |  Facebook |

11-11-06

Brief aan Charlotte G

Liefste Charlotte,

Misschien is dit niet de het goede moment of beste plaats, Charlotte. Afgelopen week hadden ze het in Koppen namelijk over webloggen, en hoe daar soms heel persoonlijke boodschappen op geplaatst worden, Charlotte. Het lijkt me echter heel onwaarschijnlijk dat je me - net als die vrouw uit de reportage - hier op deze blog - nu of in de toekomst - zal zien bevallen, Charlotte. De Californische gouverneur heeft ooit wel eens een kind gebaard, maar ik denk dat daar wat trucagewerk aan te pas gekomen is, dat durven ze nogal eens in films, Charlotte.
Liefste Charlotte, ik heb vorige maand je laatste film gezien. Het was een vreemde beleving, Charlotte. Ik hou wel van enthousiaste absurditeiten, en van tijd tot tijd ook van kwistig gepenseelde laagjes stroop, maar had de indruk er iets misgelopen is bij het mixen van het deeg van deze film, Charlotte. Het was als een papiersnipperparade die een wolkbreuk over zich heen kreeg, Charlotte. Ik kon me ook niet van de indruk ontdoen dat jullie bij het maken van die papiersnippers een hoop plezier beleefd hebben, en hoop daarom dat je bij je volgende films de regen kan vermijden. Misschien moet je eens met Frank, Sabine of David afspreken, Charlotte.
Liefste Charlotte, ik hoop dat je het nu niet erg vindt dat ik de laatste lettergreep van je naam ook uitspreek. Ik weet niet of dat bij jullie daar over de schreve de gewoonte is, hier doen we dat wel eens bij speciale gelegenheden, Charlotte. Ik moet je trouwens bekennen dat ik niet licht geflatteerd ben door het zesde liedje van je nieuwe cd. Je hebt mijn naam dan wel niet helemaal juist gespeld, maar het straalt een warmte waar zelfs een Zibro Kamin op een winterochtend niet aan kan tippen, Charlotte. Het is misschien niet de beste plaats of het juiste moment, maar ik wil je daarvoor bedanken, liefste Charlotte.


Tot straks,
marc

10-11-06

Canadees vliegen

Die vliegmaatschappijen zijn soms moeilijk te volgen. Vorige week vloog m'n grootmoeders broer (is dat dan een grootnonkel?) terug naar Canada. Normaal zou het vliegtuig landen in Vancouver, waar hij dan moest overstappen op een toestel naar Edmonton (waar hij woont). Om één of andere reden moest de vlucht naar naar Vancouver echter een noodlanding maken in datzelfde Edmonton. "Ha, snel thuis", denkt een mens dan. Denk maar vlug iets anders, want van uitstappen was geen sprake. De mens is nog efkens heen en weer naar Vancouver moeten vliegen, met inbegrip van een enorme wachttijd.

10:08 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: canada, vliegen, vancouver, edmonton |  Facebook |

01-11-06

Uierhoofd

Na de Coca Cola-sjaal, de Mercedes Nearly new car-wanten, en de appelsientje zondagmorgensokken, is de staat sinds afgelopen weekend een (dé) milka uiermuts rijker.
Een mens zou er zijn eigen hersenen van gaan melken, zo goed zit 'm. Misschien is dat ondertussen iets te vaak gebeurd (neen, ik ben er niet mee op straat gekomen, de huisgenoten volstonden). Je kon me deze namiddag "Camenbert" horen scanderen op een manier waarop een mens normaal enkel schreewt als de rode duivels een kwartfinale op de mondial halen (neen, ik weet ook niet wat die twee met elkaar te maken kunnen hebben), en (om verder te gaan) ging daarnet helemaal loos op Arno's 'Je veux nager' en de tweede helft van dEUS' 'Instant street'. Dat laatste overkomt me wel meer. Vorige week zelfs nog in het station van Brugge. Nog nooit zo ritmisch de trap naar het perron genomen. Toen er iets later iemand bij me kwam zitten nanana'de het ritme nog (hoorbaar) na bij het uitwisselen van de hey-hallo's. "Kalf" moet die gedacht hebben. Wat met die muts toch al iet of wat in de buurt komt. ;-)