29-07-05

Nieuw casino Knokke-Heist

Megalomaan?
Het ontwerp van Steven Holl heeft de architectuurwedstrijd voor het nieuw Casino van Knokke-Heist gewonnen.
Bekijk de foto via onderstaande link...
frons de wenkbrauwen, kuch eens, neem een slokje van wat er ook naast je staat en doe een tegenvoorstel.
 
Eerste gedachte: hoog heel hoog, maar schone achterbouw.
Tweede gedachte: ik zou er niet graag naast wonen.
 
Bezoek:
De tentoonstelling (vanaf 11 september - mikpunt?) in het Cultuurcentrum Scharpoord
 
Links:
Foto: http://www.knokke-heist.be/files/casino2005b.jpg
Artikel: http://inwoners.knokke-heist.be/nieuws/1563/default.aspx?_vs=0_N&id=4456
Steven Holl: www.stevenholl.com

09:06 Gepost door marc in Architectuur | Permalink | Commentaren (5) | Tags: casino, steve holl, knokke-heist |  Facebook |

23-07-05

Roodharigen met uitsterven bedreigd?

OXFORD – Loopt er in 2100 geen enkele roodharige meer rond? In het onderzoeksinstituut ‘Oxford Hair Foundation’, gespecialiseerd in haarproblemen, denken ze dat alvast. “Slechts 4% van de wereldbevolking heeft het roodhaar-gen. Als de dragers ervan kinderen op de wereld zetten die het sterkere bruinhaar-gen hebben, wordt het roodharige gen verdrongen. Zo zullen in 100 jaar tijd alle roodharigen uitsterven.”

(Bron: Het Laatste Nieuws 23/07/2005)


13:02 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: roodharigen, rost haar |  Facebook |

14-07-05

Vliegwiel met scratch-functie

Sprankelend, bruisend, magisch en betoverend. Mocht het al zo zijn dat de gasten van Asian Dub Foundation Nederlands spreken of schrijven, lijkt het me toch onwaarschijnlijk dat ze die woorden zouden gebruiken om het publiek te beschrijven dat ze afgelopen zaterdag op het cactusfestival voor zich kregen.

 

Kutpubliek leken ze te denken. Er waren natuurlijk de gebruikelijke stekelkopjes die op eender welke muziek helemaal loos gaan. De meerderheid van het publiek leek het echter te houden op een ritmisch wiegen. Iets waar de leden van de stichting geen voldoening mee namen. De vele muziekabsorberende gezichten in dit-is-genietenplooi waren vanaf hun speelplaats blijkbaar niet te zien.

De meewiegers en -knikkers te velde hebben misschien niet dezelfde verruimende belevenis als die stekelkopjes en die hard fans vooraan, maar dat wiegen lijkt me wel very cactus.

Ik stel me dan voor hoe er in hun hoofd – ook bij mij - een imaginair vliegwiel mét scratchfunctie meeswingt op het ritme van de muziek. Dáárdoor gaat het hoofd – soms ook de heupen - van de snooze-luisteraar van links naar rechts, een stukje terug, en heen, en weer, met een haperinkske, enz…


12:23 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cactusfestival, asian dub foundation |  Facebook |

07-07-05

Canvascrack newsflash

De dag voor Rock Werchter heb ik aan een préselectie voor de canvascrack meegedaan....
 
(zie http://staatvanbeleg.skynetblogs.be/?date=20050630&number=1&unit=months#1266242)
 
... en vandaag is via die goeie oude brievenpost het ge-zijt-er-niet-bij-bericht gekomen.
spui uw troostende en andere surrogaatwoorden !!





22:16 Gepost door marc in Radio en TV | Permalink | Commentaren (6) | Tags: canvascrack |  Facebook |

04-07-05

Summer's Here / werchter zaterdag

Op openingsdag donderdag was de treinreis naar Leuven - schoon station overigens - zonder problemen verlopen, maar het wachten op de eerste terug-trein vrijdagmorgen duurde me net iets te lang (die kwam pas om 5u20). Gelukkig bestaat er nog iets als geluk (hebben) en wilde Vina - nog een keer bedankt - zaterdag ook Werchteren. Deze keer geen sluimerslaap in het station van Leuven en ook geen eeuwige-spijt-veroorzakende beslissingen die samengaan met het nemen van de laatste trein en het missen van de slotacts.

Nope, deze keer zoef-zoef, draai links, draai rechts, rechtdoor naar Werchter… om zonder files - iemand had z’n huiswerk gemaakt, en ik was het niet - parking A5 op te rijden.
Bij aankomst op het festivalterrein even zwaaien naar de roadies van Therapy?, jullie mogen beginnen mannen, we zijn er - wat ze dan ook onmiddellijk deden, gehoorzame jongens.

 

Therapy?

Kende ze van naam (diane), en had er toen ze eerder dit jaar in Brugge langskwamen enkele mp3’kes van gehoord… die mijn selectief geheugen blijkbaar niet geselecteerd heeft. Vandaag (ik bedoel zaterdag) konden ze me niet echt boeien, maar wat er dan niet goed aan was en of er eigenlijk wel iets slecht aan was weet ik ook niet meer. Ik weet wel nog dat ik voor het einde naar (…and you will know us by the) Trail of Dead ben vetrokken… om die te zien stoppen. Jammer, want ik had ze graag ‘Will you smile again’ zien zingen.


Rilo Kiley

Na Trail of Dead rond de Marquee blijven hangen en daardoor de schoon benen van Rilo Kiley – vraag me niet wie ze is/zijn, of waar ze van komt/komen - gezien, maar toch niet blijven kijken. Tijd voor eten en drinken, het is ondertussen al na 14u00 en ik heb geen zin om mezelf uit te hongeren.


Pennywise

Het einde en de mee-hohoho’er etend en drinkend gezien.


Daan

Helemaal vooraan. Ik heb hem al intenser meegemaakt, maar dat kan ook aan het formaat van het podium gelegen hebben.

Eneuh… ik weet niet meer wie dat vroeg, maar degene achter de toetsen is weldegelijk een man.

 

't Hof van Commerce

Nog steeds vooraan. Eerst wat informatiepaal gespeeld - niet iedereen was al op de hoogte van de verschuivingen in het programma. Het optreden was het hof zoals ik/we ze ken/kennen. De nieuwe nummers kwamen nog wat onwennig over.

BZA (dommestik) is volgens mij de beste rapper van de 2, maar Cauwelier dan weer de grotere showman (met een brommerke op en af het podium).

Ik vind trouwens dat Kowlier solo eens naar de brugse stadsschouwburg zou moeten komen (voor een zittend publiek). Hij heeft een aantal nummers die daar veel beter tot hun recht zouden komen. Ofwel ben ik gewoon een ouwe zak aan het worden…

 

Bloc Party

duwen, trekken, springen. Vooral de eerste 10 minuten ging het publiek er hevig tegenaan, zalig. Dees mannen krijgen mijn band-van-de-dag-award.

 

Audioslave

Met een half uur vertraging gestart – de mensen van de drankstalletjes gaan content geweest zijn. Ze kwamen blijkbaar van Live 8, ik kende ze niet, maar hun geschiedenis deed wel wat bellen rinkelen. Jong, jong, al die zogezegde gaten in mijn cultuur, het is gewoon verfrissend.

 

Nine Inch Nails

Klikte niet met mij en de mensen rondom mij. We stonden net als bij Audioslave en Rammstein wat achteraan - dicht bij de bar – en dat heeft misschien wel een invloed gehad. Wow, tegelijk op 2 manieren onder invloed zijn, jammer dat ik dat gemist heb (ik ben niet zo’n drinker). Bij NIN wil ik wel een extra punt geven aan de regie, de beelden op het groot scherm waren prachtig gemixt, maar het feit dat ik daar op gelet heb zegt wel iets over de muziek (en in het verlengde daarvan mijn smaak).

Eenderhoe, Interpol was achteraf gezien waarschijnlijk de betere keuze geweest.

 

Rammstein

De Grauw-snauw-woede-show. En wat voor een show. Af en toe kan ik wel eens van dergelijke overdreven doeningen genieten.

 

Op de laatste Rammstein-tonen vertrokken – op straat kon je het evengoed horen – en zoef-zoef, draai links, draai rechts, rechtdoor naar de kust.




12:04 Gepost door marc | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

01-07-05

Summer's Here / werchter donderdag pt2

Kort:
Door de regen voor het droogste programma gekozen...
en de hele tijd in de Pyramid Marquee (kan ik anders bij zo'n naam?) gestaan.
 
Gezien:
Saul Williams (goed, maar veel van hetzelfde)
Thievery Corp. (verrassing van de dag)
Roisin Murphy (doorbijten marc, doorbijten)
Kraftwerk (meer, meer, meer!)
Gabriël Rios (was vooral wachten tot de regen wat minderde)

 
Meer:
Aankomst op het terrein.

Herman is kwistig met weiwater,

zijn kerk loopt vol,
klaar om de komende 4 dagen een hoop zieltjes te overtuigen.

 

Saul Williams – prediker

Na 10 minuten had de man me bijna bekeerd – neen het is geen nieuwe King (Martin L), maar volgens mij solliciteerde hij er wel voor. Toen hij zichzelf begon te herhalen was het uitkijken naar…

 

Thievery Corporation – laat de duivels los

Laten we de boel inpakken, en onszelf meegeven. Zoiets moeten de mannen en vrouwen van Thievery Corp. volgens mij gedacht hebben. En ze hebben me ingepakt, en ik heb ze meegenomen. Een zangeres die een cameraman omverloopt – zonder zelf te wankelen – heeft wel iets …

 

Roisin Murphy – marx marteling

Ik geloof er niet in en die waas van glitter en glamour is er al helemaal teveel aan.

Verder ga ik hier niks over zeggen

 

Kraftwerk – woorden schieten tekort…

… maar raken wel doel.

Volgens mij gooien die mannen voor ze een nieuw nummer maken eens met een dobbelsteen, en voor elk oog dat ze gooien mogen ze een woord meer gebruiken. Of neen, ze gaan daar wel een programmake voor geschreven hebben op hun home computer.

Met ogenschijnlijk poepsimpele boing-boom-tsjak-ping-muziekskes brengen ze iedereen in trance. Al kan het ook zijn dat ik tegen dan begon te hallucineren want ik zat door m’n voorraad drank. Ik zag coureurs in de mist verdwijnen, ik zag Eddy Merckx, ik zal een hoop pillen, ik zag een onwezenlijke zon boven Duitse bergen, ik zag robots (die een beetje raar keken), ik zag Kraftwerk.

 

Gabriel Rios

Ik zag ook Gabriel Rios, maar was toen al voldaan. Meer dan wachtmuziek – tot Herman zijn water iets minder enthousiast in het rond zwieberde – was het niet voor mij.
 
 
Kraftwerk playlist:
Man-Machine

Expo 2000

Tour de France Etape 1

Tour de France

Vitamin

Autobahn

Model

Radioactivity

Trans Europe Express

Numbers

Computer World

Home Computer

----------------------

Robots

----------------------

Aero Dynamik

Music Non Stop

08:54 Gepost door marc | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |