20-05-07

Lemmingstyle

Tientallen glibberds - het slijmspoor onzichtbaar - de regen je vriend - het huis op de rug of naakt onderweg. Een beetje Vietnam - vluchtend in stilte - niks te kamikazen – lemmingstyle gaan.

 

Ik vraag me echt af wat een massa slakken (het waren er op z’n minst honderd) er toe drijft een braakliggend en van overvloedig veel gras voorzien stuk grond te ruilen voor de straat.

Misschien is er een Stanley onder hen en heeft die ze verteld van het malse gras in het park enkele honderden meters verderop. Misschien sloten ze een deal met de vogels uit de buurt en verzorgen die een luchtbrug.

S-Cargo Airways...

23:17 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (6) | Tags: slakken |  Facebook |

07-05-07

Rain Man / Heilig Bloed

Dag van het heilig bloed, en daarom vandaag thuis (geef toe, je wilt ook bij ons komen werken). Zo heeft een mens al eens de tijd om:

  • te slapen… voor het opstaan en na elke maaltijd (het vergt wat oefening, maar iedereen kan het leren)

  • de krant te lezen (tiens, Kim Clijsters is gestopt en Juju’ke blijft winnen + wow, ook Anderlecht heeft - wel erg ruim - gewonnen)

  • te gaan lopen (net geen anderhalf uur, in een heerlijk frisse en gutsende regen - de 20km-grens lijkt plots een ‘vingers in de neus’-toestand)

  • een koe van de weg te halen tijdens dat lopen (de juiste kant uitwijzen hielp, en de medeloeiinnen achter de draad knikten goedkeurend)

  • 5 keer naar Pox’ On Your House te luisteren.

28-04-07

Boekskesmuziek

TV-gidsen zijn een religie. Elke familie lijkt Zijn blad te hebben. Het gaat ver, Dag Allemaal-Humo huwelijken zijn zeldzaam.

Ik geloof niet. Lees geen boekskes. Ik blader de krant en z'n bijlagen, van achter naar voor. Als kind onmiddellijk naar de strips. Vandaag is de Vacature-column van An Olaerts het Vandersteen-moment.

Deze week mijn 2de humo ooit gekocht. De eerste was nummer 3000. Soms lees ik er nog eens in. Steeds verder in de kieren, tot aan de navelnietjes. Zo wordt er een dEUS fansite (a rose to dEUS) in aangekondigd die alweer offline is (p219), en vind je er ook een kort verslag in van een Rock Rally préselectie (p217 – net na het grote Tom Barman-interview) met - jawel - Frans Joseph Goof (klik voor scan). De song 'De Gele Zaal' waarvan sprake staat jammer genoeg niet op zijn debuut-EP die in dezelfde periode uitgebracht werd (Kom Trug - 1998) en al evenmin op de latere full-cd's Urst (2002) en Alles Komt Goed (2004).

Maar de laatste humo dus. Er zat een cd bij met 'Humo's Belgentop-20, de jaren 90', met schone muziekskes. Schone muziekskes waar ik me met mijn hooikoortshoofd niet op mag laten gaan (pillen zijn op). Hard times, baby, April & June. Chemical roses suck my energy.

26-04-07

verstrooiing

Vanmorgen net niet met twee verschillende schoenen naar het werk vertrokken. Een half uur liep ik er al mee rond en de enige bedenking die ik me gemaakt had was dat de rechterschoen - in tegenstelling tot de vorige weken - verdomd comfortabel zat.

Niet dus, de goeie was de helft van mijn huidige paar loopschoenen. Misschien is het toch maar eens tijd om hun uitgezakte voorlopers (waarvan het - toch wel - de bedoeling was dat ik ze vandaag beide - en tegelijk - zou aantrekken om te gaan werken) hun eeuwige rust te schenken langs het zelfs-yoghurtpotjes-eindigen-er-ook-crematorium.

*en nu ga ik es gaan lopen zie

20:17 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schoenen |  Facebook |

14-04-07

Love Your Heart

ik hou ervan...

(ook in het nederlands)

20:38 Gepost door marc in Radio en TV | Permalink | Commentaren (0) | Tags: becel, reclame |  Facebook |

12-04-07

Lipdorp (oranje)

Schrijfmuziek: Fratellis – Costello Music

 

Hoe lang moe je ergens wonen om er ingeburgerd te zijn? Ik ben aan mijn 29ste jaar zeebrugge bezig en nu pas begin ik een aantal mensen te kennen en aan het ‘verenigingsleven’ mee te doen. Het zeebrugge-virus heeft blijkbaar een lange incubatieperiode.

Sinds mijn verhuisplannen concreet beginnen te worden (op een marc-schaal dan wel) ben ik al gepolst om lid te worden van het feestcomité (een grijs-kostuumig instituut) en blijft de buurtwerking aan mijn mouw trekken.

Die buurtwerking (al is die niet in de wijk waar ik zelf woon) heeft wel iets. Vorig weekend had die een (indoor) picknick georganiseerd. Elk mocht z’n boterhammen/boterkoeken meebrengen, het Huis had voor tomatensoep gezorgd. Oranjelippensoep was misschien een betere naam geweest. Het wel heel erg grappig om te zien hoe iedereen (wel, het was geen laat-ik-eens-over-de-koppen-lopen-massa) eerst nog een poging doet het soep-effect te verbergen of vermijden, maar er dan toch voluit voor gaat. Misschien helpt het wel dat het stadsbestuur het buurthuis in de - op statistisch vlak - meest marginale wijk heeft geplant. Al was dat laatste dan weer niet te merken aan de aanwezigen (het verwonderde mij eigenlijk wel). Stedenbouwkundigen zouden zeggen dat de 'sociale mix' ideaal was.

Eenderhoe, van het één kwam het ander en uiteindelijk bleek ik dit jaar terug de affiche voor de wijkfeesten (wijk up!) te maken. Bloedarmoede moet het zijn, want echt geïnspireerd was die toen niet. Maar licht/tunnel/einde... er is al een idee en er zwijmelt een sfeerbeeld voor mijn ogen, dus dat komt wel goed.

Eenderhoe 2, ik kijk er ook wel naar uit om eindelijk in Brugge te nesten. De inburgering gaat daar alvast sneller. Ik ken mijn buren daar begot al, iets wat me hier in al die jaren nooit gelukt is. De stads-Marc in mij voelt zich daar blijkbaar goed... en zal ook weten wat gedaan want blijkt plots (ze hebben me gevraagd) in de kern van Cactus-Magdalenazaal-medewerkers te zitten (het is daar warm, en tic-tac, en vol schoon geluid).

Lipstad (chocolade)

Ons stadsbestuur stuurt een aantal medewerkers naar Lippstad om tussen de andere Hanzesteden haar imago van chocoladestad te promoten. Het klinkt als een ‘muletrekker’ met een laagje chocolade overheen… eerste die zalige chocolade, en dan het zuur van uren standstaan en rijen grijs-kostuumige instituut-mensen de het allemaal al eens gezien hebben. (maar toch… zo’n reisje… zou dat wel zien zitten).

21:48 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hanzesteden, brugge, chocolade |  Facebook |

06-04-07

Orangensaft

"Orangensaft" wil ik zeggen,
"orangensaft", uhu

 

(het is een einstürzende neubauten-dagje)

19:00 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-04-07

Mijn held Paul

Beste Paul Mennes, ik wist niet wie je was, maar woensdag koos je met...

...voor mooie muziekskes

22-03-07

Rock Wekker 2007

Thursday 7:05 am
Mijn inner-newsgator heeft zich net tegoed gedaan aan het radionieuws als van onder het geratel van StuBru-presentator Peter van de Veire rockgeschiedenis komt opstomen...
De puber in mij spelt G.O.E.I.E.M.O.R.G.E.N, draait het volume omhoog en heeft nog net de tijd om zijn luchtgitaar van de kast te halen. Wat volgt is een loeihard (op wekkerradioniveau)...
Thunder, uhu uhu hu-hu hu hu, thunder, ...

(dat terwijl de koninklijk circus-versie van dit nummer eigenlijk mijn weekfavoriet is)

21-03-07

Win mij!

Win mij! Bij het zien van 'de zondag' van afgelopen zondag leek het me de ideale titel voor een nieuwe blogpost. Wie er snel bij was kon namelijk tickets winnen voor een optreden van een man/jongen die wel heel hard zijn best doet om op me te lijken. Misschien is het eens tijd voor een ernstig leg-het-eens-uit-manneke-gesprek met mijn pa.

Grappig situaties veroorzaakt het wel. Zo vertelde één van de kuisvrouwen op het werk hoe haar kinderen enthousiast waren thuisgekomen en vertelden dat ze Born-van-idool alwéér hadden gezien toen hij om een broodje of pasta-cornetto ging (en die gast komt echt niet elke dag in Brugge een broodje eten). Ik krijg bijna dagelijks de kans om een studie te maken over de is-ie-het-of-is-ie-het-niet-mimiek. Mijn rechthoekige bril en kortere haar bieden gelukkig genoeg tegengewicht voor de gelijkaardige kledingstijl (de jas die je ziet op z'n webpagina lijkt verdacht goed op de mijne), het gekopieerde gezicht en het even rosse haar.

Maar allez... wat de inleiding moest worden van een stukje over de 20km door Brussel kan ondertussen al alleen lopen. Enkel iedereen nog geruststellen met te zeggen dat ik niet van plan ben om te gaan zingen en op 'bericht posten' klikken.

19:44 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (3) | Tags: born, reborn, look-alike |  Facebook |

19-03-07

Flip Fantasia

Vandaag onder meer:

  • een gevangenisdirecteur gesproken (en duidelijk gemaakt dat ook hij een vergunning nodig heeft),

  • een notarismedewerkster de slappe lacht bezorgd (door "alstublieft" te zeggen nadat ze zich had voorgesteld en "ik heb een attest van jullie ontvangen" zei / wat op zich niet zo grappig is, maar zie, het komt voor),

  • een hoop - gebleekt - papier éénzijdig bedrukt (omdat er geen andere keuze was)

  • 'neon bible' - van the arcade fire - 2x beluisterd (en zin gekregen om 'no cars go' te remixen, al weet ik niet hoe dat moet)

  • om de werkdag af te sluiten uitbundig 'shake your hip' - van dEUS - gezongen (iedereen was toch al naar huis).

  • en bij thuiskomst gehoord dat mijn opa van intensive care (waar hij terecht kwam na zich te verslikken tijdens een etentje) naar een gewone kamer werd overgebracht.

en nu ga ik een plaatje uitzoeken en daar vanuit mijn luisterzetel bij wegdromen.

20:17 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: arcade fire, us3, deus |  Facebook |

18-03-07

Van glamour en buislamplicht

Ze staat er zo stijlvol. Vol trots, als een moeder op het huwelijk van haar enige kind. Niet het enerverende type met haar overdreven gefrunnik aan het kleed. Neen, het is er eentje van de 'ik weet dat het goed zit'-soort. Ze was piepjong tijdens de eerste grote oorlog. De bezetter woonde in haar kamers. Ze was voorbestemd tot glamour, maar de stad die achter haar moest groeien, is nooit meer geworden dan wijk met zomerverblijven. De tijd gaf haar wat scheurtjes, en de mens plastic ramen en een laagje verf. Ze kijkt nog steeds uit over de zee, haar groenbeklede torens zijn bakens, maar hun vurig oog schijnt vandaag slechts buislamplicht.

 

Residentie Palace, Zeebrugge (beschermd monument)

 

 

(terwijl ik dit schrijf krijgen we het bericht dat het niet zo goed gaat met m’n opa, ik hoop dat het minder ernstig is dan het aan de telefoon klinkt, en dat hij nog wat blijft, ook hij is een monument)

19:27 Gepost door marc in Architectuur | Permalink | Commentaren (5) | Tags: marc schrijft, zeebrugge |  Facebook |

Le vent nous portera

Beste weekend, je hebt een vreemd effect op mij. Waar het doordeweekse dagen niet lukt om me voor 7 uur uit m’n bed te krijgen (de nog-één-keer-draaien-gedachte heerst), kon je me gisteren voor datzelfde uur al in korte broek en met thermojas zie voorbijlopen. De training van vrijdagavond was wegens instant lamlendigheid niet doorgegaan, er viel iets goed te maken.

Tijdens dat looptochtje was een hoop activiteit te zien ter hoogte van de zeesluis. Een politie en brandweer waren aanwezig, net als een grote kraan en wat ramptoeristen. Iemand had niet gezien dat de - gigantische - brug omhoog stond en was het water ingereden. De mens heeft het overleefd. Het zal wel niet opzettelijk gebeurt zijn (het is te hopen). Misschien gaf Stella of Jupiler hem een duwtje in de rug. Misschien was hij gewoon moe, of verstrooid. Iedereen maakt het wel eens mee dat hij een dorp voorbijrijdt en zich er later niks van kan herinneren.. Ja toch? De macht der gewoonte is sterk.

Later die voormiddag ook de afdekplaatjes gaan afhalen voor de druktoetsen van de lichtschakelaars van mijn toekomstig stulpje. Die plaatjes daar meteen ook maar heengebracht. Terwijl ik daar was de meterstanden ook opgenomen. Toen ik die later via het net doorgaf aan de nutsmaatschappij kreeg ik een foutmelding omdat mijn gasverbruik niet ‘volgens hun verwachtingen’ was. Ik had het afgelopen jaar dan ook geen gas verbruikt, há. Ik verheug me al op hun volgende terugbetaling. Het komt daar nog helemaal in orde, volgend weekend hoop ik met mijn broer tot bij ikea te geraken. Ik moet ook eens kijken om mijn slaapkamermeubelen te bestellen, leveringstermijnen durven al eens oplopen.

’s Namiddags met de wind stevig in de rug naar de bib gefietst (u kan zich de terugweg wel inbeelden - ik heb mijn tijd genomen). Daar wat cd’s uitgezocht. U wil weten welke? Wel, dat waren: Grand Slang-verzamelaar, Monkey Ever After van Neon Electronics, de Straightfromvinyl van Mo & Benoelie, 100% Acid Jazz vol.1 (ik heb de indruk dat alle zangeressen uit die scène hetzelfde klinken) en In The Maybe World van Lisa Germano. Bij een eerste beluistering blijken de Grand Slang-verzamelaar en vooral de Lisa Germano voltreffers. Ze waren de ideale soundtrack bij het lezen van Merel Roze’s Fantastica, dat ik ook uit bib meegebracht had. Lisa - ik zie je op 12 mei - mocht me ook in slaap zingen.

Deze morgen de laatste 100 pagina’s Fantastica gelezen (Ja, ik was weer ontiegelijk vroeg wakker). Komt het boek in mijn favorietenlijst? Nee, maar het was wel aangenaam tijdverdrijf (en voor wie het boek gelezen heeft, ik had ook voor Meg Ryan gekozen).

Normaal ga ik straks nog een rondje lopen, of noem ik het maar direct uitwaaien. Het ziet er buiten niet uitnodigend lenterig uit, maar we zien wel, le vent nous portera.

 

Aanvulling: Net effectief gaan lopen. Het ondanks de strakkevlaggenwind ging heel soepel. Nog 2 andere lopers tegengekomen, en geen enkele fietser (over het algemeen komen die op zondagvoormiddag nochtans massaal naar buiten). Lopers zullen uit taaier hout gesneden zijn. Ook een bedankje aan de zon die toen ik pas vertrokken was alsnog kwam piepen. Ik zeg niet dat er een verband is, het is een vaststelling.

13-03-07

Review: Tom Pintens - Tom Pintens

Vroeger is een geweldig mooi woord om schaduw te geven. Als u zich daarin kan vinden, dan is de nieuwe Tom Pintens voor jou gemaakt.

Pintens, vooral bekend als lid van Zita Swoon, is wanneer we zijn flowers for breakfast (met Tine Reymer) en 2000 Monkeys-verleden in rekening brengen met deze cd aan z'n vierde worp toe. Opmerkelijk is dat hij voor de gelegenheid het Engels voor Nederlands inruilt (of neen, dat wist u al, u leest deze blog).

Of het wat is?
Het is geen perfect plaatje, daarvoor klinkt het soms nog iets te 'geschreven' (we zijn streng(er) als er in het Nederlands gezongen wordt), maar lekkers is er zeker op te vinden. De man weet hoe hij muziek moet maken, weet wat doseren inhoudt, en klinkt heel relaxed. Heerlijk plastisch taalgebruik als "de planeet die nog op diesel rijdt", "ze goot haar adem in m’n vel", en "een nachtwinkelcadeau", zou u moeten overtuigen van mijn gelijk. Niet genoeg? Bel uw favoriete radio en vraag hen Camping Kobalt, Lola, of Exit Don Quichot te spelen (om het bij mijn favorieten te houden).

Deze Pintens-plaat is een wandeling in uw 'wat vooraf ging', een geut adem in je vel. Wandel ze, voel ze!

Titellijst:

1. al die tijd
2. zij houdt van vechten
3. nieuwe Tarzan
4. Stanley
5. camping Kobalt
6. K
7. Lola
8. meisje van vroeger
9. exit Don Quichot
10. wijzer
11. gewoonte

Video: Zita Swoon @ Debby en Nancy

Op 4 maart was Stef Kamil Carlens (met Eva en Kapinga en de andere ZS-ers) te gast bij Debby en Nancy. Verwacht geen opwarmer voor de nieuwe cd - al wordt die wel even getoond, maar wel een I'm still standing (van Elton John) in disco-disco-discosfeertje.

video-video-video

12-03-07

Reanimatie van een iPod-batterij (1)

Zoals u/je/ge (kies maar) hier kon lezen is mijn wandelmuziekske kortademig geworden. Gisteren de aangekondigde test gedaan.
Resultaat: mijn machientje hield het 1u55' uit, wel heel ver van de oorspronkelijke 8 uur. Significantly less gelijk ze zeggen.

en nu?
Apple geeft een aantal
Tips and Tricks (wel, eigenlijk enkel tips) die je niet veel vooruit brengen omdat een helder denkend mens (en ik zie mezelf als zo'n exemplaar) ze sowieso al toepast.

en nu?
opsturen voor onderhoud/vervanging, al moet ik nog eens uitzoeken hoe dat in z'n werk gaat.

22:04 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (4) | Tags: apple, ipod |  Facebook |

11-03-07

Muzikanten zijn freaks

Tweewekelijks speelt op woensdag een bandje in café Bohemia (steenweg naar Ichtegem). Het is me nooit duidelijk geweest waarom dat net op woensdag moet, die dag is sowieso al de drukste avond in de week. Mocht de baas er op uit zijn de omzet te verhogen had ie ze wel op dinsdag ofzo geplaatst.
Een bandje zei ik, het is een duo. Drummer en gitarist. Ik heb de gitarist een paar keer gesproken. De man kan ongelofelijk doorgaan - zeg maar zeiken - over de nieuwe brug of arm of wat het ook is dat ie net vervangen heeft. Ik snap er geen reet van, maar dat geluid, dat geluid!
Iedere keer wanneer ze spelen, en dat moet nu toch al een jaar of acht zijn, laten ze zich aankondigen als nieuw en beloftevol. De drummer is dan meestal nog zijn ultracompacte drumstel aan het schikken. Ik denk dat het een eigen constructie is. Met het een drum te noemen doe ik het ding misschien oneer aan, weet ik veel. Naast de klassieke elementen hoort er ook een stel Noord-Afrikaanse cola-blikjes bij, een ogenschijnlijk ongeordend aantal houten blokjes, en scoutsachtige koordjes die het vreemdste geluid voortbrengen. Ieder keer schreeuwt die gast - terwijl hij Ray Charles-gewijs met het hoofd schudt - ook "
The drum... the drum... the drum... the drum... the drum is the most important instrument". Altijd enthousiast onthaald door the regulars, soms aangevuld met "Primitive, this particular thing, a clout in my ear. Different rhythms, different people... different rhythms, different people... very very interesting... different rhythms, different people. The drum is the most important instrument!" Waarna de gitarist zijn dikste snaar slaat en zegt "For those of you who come in late. We are now having a little cooking session for Blue Note." ... en er een pim-pom-ball ontstaat.
Muzikanten zijn freaks, en zo hoort het ook.

12:51 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-03-07

De post en mijn schoon ogen

Deze middag nog een cd-tje verzonden. De 3de in korte tijd, de tweede daarvan richting Nederland. Vreemd was dat de cd die vorige week nog in de +100g-categorie viel (het was opnieuw een Brugge-cd) vandaag onder die grens ging. Het meisje achter het glas lachte eens toe ik het opmerkte.

Het viel me trouwens op dat de Belgische post voor merkelijk duurder is dan hun Nederlandse vrienden. Misschien is het toch geen slecht idee van die Nederlanders om - zoals deze morgen in Metro stond - ook in België post te verdelen.

 

Een kort overzichtje van de tarieven voor verzending binnen Europa (steeds niet-prior)
België
Normaal briefformaat, 0-50g: €0,70
Andere formaten:
0 - 50 g: €2,10
50 - 100 g: €2,10 (voor ‘digipac’ cd-verpakkingen)
100 - 350 g: €4,20 (voor cd’s in een normaal doosje)
350 g - 1 kg: €7,70
1 - 2 kg: €12,60

Nederland
0 - 20 g: €0,67
20 - 50 g: €1,21
50 - 100 g: €1,76
100 - 250 g: €2,45
250 g - 500 g: €4,02
500 g - 1 kg: €6,47
1 - 2 kg: €8,04

17:10 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgie, nederland, tnt, tarieven, de post |  Facebook |

08-03-07

Soundtrack: Brugge

Op heel onregelmatige basis plaats ik hier wel eens een lijst muziekjes. Zelden of nooit zijn ze nieuw of hip. Altijd zijn ze schoon (wel, ik vind ze mooi, en dit is mijn blog), en soms lachen ze zelfs.
Prentjes, hoesjes, zantjes of eerderwelke vorm van artwork is daar tot nu toe nooit bijgeweest. Al is het maken van die hoesjes eigenlijk leuker dan het bijeen puzzelen van de muziek, tot nu toe hield ik dat gereserveerd voor speciale ... euh, gelegenheden. Maar nu is dus zover, deze keer een lijstje met de ganse reutemeteut.

Deze cd is de tegenprestatie voor het krijgen de van de cd die Marian gemaakt heeft in het kader van een Subjectivisten cd-cirkel (het bestaat, leeft, en je moet het slechts om de twee dagen water geven). Bij zo'n cd-cirkel stelt iedereen een cd samen volgens een bepaald thema - deze keer was dat 'in the city' - en stuurt die naar een aantal mede-deelnemers.
Wist ik dat het bestond? Ik kon het vermoeden.
Zal ik er de volgende keer (ook) aan meedoen? Die kans is groot.

...maar genoeg geleuterd, nu lijsten en uitleg en linken met prentjes daarachter!

Thema: In the City
Onderwerp: niet-toeristisch Brugge (soundtrack bij stadswandeling)
Titel: vilt
Hoes: link naar afbeeldingen

Over de muziek:
1. Moondog - Bird's Lament
Hier voor de klassieke schoonheid, en omdat Moondog oorspronkelijk straatmuzikant was in New York.
Weetje: Bird is Charlie Parker, een jazzmuzikant die al een tijdje piepedada is.

2. Daan - Death of a Houswife (allegretto in C minor)
Omdat de huisvrouw-in deuropening steeds minder voorkomt in het stadsbeeld.

3. Apparat Organ Quartet - Global Capital
Toeristenhoofdstad?

4. Magnus - French Movies
De beschrijvingen gelden evengoed voor Brugge.

5. Marvin Gaye - Inner City Blues (make me wanna holler)
Voor de titel. Recente ontdekking.

6. Bright Eyes - Tourist Trap
Omdat voor velen Brugge niet meer is dan deze titel.

7. Tom Barman & Guy Van Nueten - One Advice, Space
Alle redenen zijn goed om deze song op een cd te zetten.

8. Giant Sand - Wayfaring Stranger/Fly Me To The Moon
Is er iets zaliger/rustgevender dan doelloos door de stad te slenteren?

9. The Balanescu Quartet - Robots
Belichaamt voor mij vooruitgang, ontdekking en verwondering, en is een Kraftwerk-cover. Staat hier niet voor niks centraal.

10. Jacques Brel - Mon Père Disait
London wordt hier een buitenwijk van Brugge genoemd, en het is één van de zeldzame songs waar Zeebrugge in voorkomt.

11. Galliano - Roofing Tiles
Brugge heeft - in het bijzonder - voor zijn centrum strenge stedenbouwkundige voorschriften. Zo zijn platte daken slechts uitzonderlijk toegelaten, en moet een bepaald soort dakpan gebruikt worden.

12. TC Matic - Putain Putain
Voor meer verdraagzaamheid, en omdat deze versie eindigt met "Nu en we dust, é."

13. Ghinzu - Get up (intro)
Japanners en Brugge, dat zijn 20.000 handen op één buik.

14. Sparklehorse - Gasoline Horseys
Voor de titel, en omdat de stad er goed mee overweg kan.

15. The Black Heart Procession - Tangled
"There's a place where I stay near the sea"

16. Eels - In the Yard, Behind the Chuch
Met een ondertitel als "a field trip for the grateful living" was deze voorbestemd.

17. Zita Swoon - Moving Through Life As Prey (band in a box-versie)
Er zijn evoluties waar een mens zich terecht zorgen over mag maken.


Over het parcours:
Helmstraat: korte straat met iedere 5m een ander perspectief.
Moerstraat: wil ik wel wonen.
Leeuwstraat: Veel groen te zien vanop de brug.
Oude Zak: statige gebouwen, populaire naam.
Pottenmakersstraat: toont verschillende stadia van heroplevende stad.
Augustijnenrei/Spaanse Loskaai/Gouden-Handrei/Langerei: voor het water en achterkanten van aanpalende huizen.
Sint-Annarei: weids.
Strostraat: extreem expressieve muren (je vraagt je af hoe ze blijven staan) en wegdek.
Jeruzalemstraat: in deze wijk vindt je nog huisvrouwen in hun deuropening :-).
Korte Sint-Annastraat: hier rond de Sint-Annakerk heb ik leren hardlopen.
Molenmeers (1): zicht op uitzonderlijke Jeruzalemkerk.
Timmersmansstraat: ik heb inderdaad een zwak voor aftakelende huizen.
Verbrand Nieuwland: in zelfde categorie als Moerstraat.
Molenmeers (2): verbinding.
Langestraat: groetstraat (in theorie).
Predikherenrei (1): terras met uitzicht.
Coupure: ga ook eens op sluizencomplex staan.
Predikherenrei (2): met standbeeld van Marieke, naar lied van Jacques Brel.
Boninvest: via Conzetsbrug naar zeldzame industriegebouwen in binnenstad.
Violierstraat/Gapaardstraat: met mooi modern huis op hoek met Vizierstraat.
Koningin Astridpark/Park/Gevangenisstraat: park met wisselend zicht, interessante aanpalende stapelbouw.
Pandreitje: echte laansfeer.
Huidenvettersplein: schildersplein.
Blinde Ezelstraat: toeristen.
Burg: met constructie van Toyo Ito. Het paviljoen wacht op zijn sloop, wat jammer is.


En verder:
Ik hou van mijn stad. We zijn met elkaar vergroeid. Ze heeft de ziel, het karakter en – zelfs in de wellnessbetekenis – de kuren. Zij lokt uit, is suggestief. Zij danst oosters uit haar buik. Ze bepaalt het geluid, maar zingt slechts zelden zelf. Zij is de kubus met schroefdop. Zij is de ontdekking, de verrassing en de verwondering. Zij spelt doordeweeks als vakantie.

Zij is de massa en het individu. Zij heeft tics. Zij heeft haar eigen dynamiek. Ik hou van haar bezoekers, en haar lege straten. Ik hou van de zeldzaamheid van haar 3de verdieping. Ik hou van haar rimpels, van haar sprekende stenen. Ik hou van de mijmering, ik hou van mijn stad.

eindelijk bevestiging

Het is nu helemaal zeker. Ik ben niet de enige die een supermarkt binnenloopt om 1 (één) appel te kopen. Toen ik net om mijn 3 boterkoeken, een croissant en een pakje Stimirol original ging had had het meisje achter mij namelijk 1 appel bij ("34cent, alstublieft" hoorde ik nog zeggen). De vrouw voor mij had dan weer - naast een resem andere dingen - een tomaat bij. Waarmee bij deze bewezen is dat ik niet de enige ben die zijn groeten en fruit niet in bulk koopt.

Just in time (jit), ook voor de verbruiker!!

07-03-07

Witte lijnen (2) iPod-editie

Ondertussen ben ik al een heel eind aan m'n derde stel iPod-oortjes bezig (met dank aan EDR voor de laatste set). Uit eigen ervaring kan ik jullie dus vertellen dat die oortjes – op een rood-oranje schijn na - tomatensoepbestendig zijn, niet van ritsen houden en uitrekbaar zijn, maar daarna wel niet langer bruikbaar.

De batterij van m'n iPod-mini (1ste generatie) gedraagt zich de laatste tijd ook (!) al als een gepensioneerde. Voor ik hem naar een rusthuis breng leek het me toch beter eerst de zelfhulpdokter te raadplegen voor een batterijdiagnose.

Vanavond eens testen, en hopen op beterschap.

13:37 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ipod, apple, oortjes |  Facebook |

05-03-07

Windows Vista is fun

Argumenten om te upgraden naar windows vista uit de nieuwsbrief van een PC-winkel:

- Omdat Vista het nieuwste Windows besturingssysteem is.

- U kunt dit nu gratis (…)

- Bestellen betekent niet onmiddellijk installeren, u kunt het gemakkelijk nog een half jaartje in de kast laten (…)

- U krijgt dit aanbod, maar u moet de aanvraag registreren vòòr 15 maart 2007.

 

Iets verder hebben ze het ook over “het wow-effect” van Windows Vista en Office 2007, en nog verder vertellen ze dat “u heel wat makkelijker uw dagdagelijkse computertaken kunt uitvoeren.” Ik veronderstel dat ze het bij dat laatste over Office 2007 hebben en denk met afgrijzen terug aan de help-wizzard.

Als kennismaking is er ook een workshop met als onderwerp:

Fun met de computer door het nieuwe Windows vista en Office 2007.

 

Een mens moet zich dus Vista aanschaffen omdat het nieuw en fun en wow is
Klinkt dat overtuigend? Ik dacht het niet.

 

Gaat marc vista?
Voorlopig zie ik geen enkel overtuigend argument om dat te doen. Mijn huidige PC draait nog op de versie van XP uit 2002. Dat ding start en werkt bliksemsnel, is in al die jaren misschien 1 keer vastgelopen (niet aangesloten zijn op het internet heeft zo z’n voordelen), wat mij gelukkig maakt.

13:15 Gepost door marc in Web | Permalink | Commentaren (2) | Tags: windows vista |  Facebook |

26-02-07

wetenschappelijke meeneemmelancholie

Daarnet om een portie meeneem-chinees geweest (chop choi met kip). Lekker en opmerkelijk. Dat laatste slaat op het transparant plastieken deksel met vethoudende druppels condens en microscopisch kleine stukjes wortel.
Het vet gaf de druppels een zandstormgele glans (wat mooi paste bij de stukjes wortel). Het is ook de kleur die nog-net-niet gepensioneerde foto's aannemen.
Maar er zat ook iets achter. een schaduw nog wel. Niet enkel van de druppels en stukjes wortel, neen, in de schaduw zijn ook strepen zichtbaar. Vreemde strepen, strepen die je niet in of op het plastiek ziet. Strepen die - hoe je het deksel ook draait - steeds dezelfde richting uitwijzen. Jongens en wetenschap-strepen.

...dat terwijl de Vlaamse Infolijn iemand doorschakelt die bij één van hun eigen diensten moest zijn. Als die gasten dat nu ook al gaan doen...

21-02-07

arctic oostkamp

Natuurfenomenen, i love them

Op de terugweg van een goed verlopen psychotechnische proef (zie enkele berichten lager) zag ik van op de trein mooie wolken boven oostkamp. En dan denk u? ... wel, onwaarschijnlijk schoon werd het pas toen ik nog wat verder onderuitzakte (ik zat alleen in de coupé, dan mag je je al eens in een paar bochten draaien). Hierdoor werd het landschap onder de wolken onzichtbaar leek het alsof je naar een onmetelijk groot sneeuwduinenlandschap keek. Antarctica zal op vakantie geweest zijn.

18-02-07

Carnaval in Heist 2007

Deze middag naar het carnaval in Heist gaan kijken.
De beste wagens waren volgens mij: (1) De brug der zuchten, voor de knappe afwerking en sterke vormgeving; (2) De gigantische piratenboot met neerklapbare masten, voor zijn indrukwekkend voorkomen; (3) Het ruimteschip van café Isis, omdat mijn broer meeliep; (4) De eenmanskar Terug uit Siberië, voor de goede herinnering.

De grappigste situaties: (1) Het vereenzaamd vrouwtje (het soort dat voor hun oude dag naar een appartement aan zee verhuist) van ruw geschat 75 jaar dat in een rondedans betrokken raakt en helemaal openbloeit. (2) Prins Laurent die uit zijn Villa Clementine springt om wat verder in de struiken zijn euh… patatjes te gaan afgieten. (3) De oma met bunny-oren. Beste mevrouw, ge stond ermee.

18:44 Gepost door marc in In en om de tuin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: carnaval, heist |  Facebook |

17-02-07

De soundtrack van je leven (deel 2)

(vervolg op deel 1) (eindelijk, inderdaad)
De 10 cd’s die een lintje krijgen in de categorie 'Bepalend'.

 

1/ dEUS - in a bar, under the sea

Ergens in het najaar van 2004 gekocht (20 november om precies te zijn). Aanleiding daarvoor was het horen van Fell of the floor, Man bij het samenstellen van een verjaardags-cd. Opeens klikte het wel tussen Marc en die gasten van 't stad. En Hoe! Evolutie, het bestaat (gelukkig).
Ik hou van zijn speelsheid en het feit dat het duizend kanten op gaat zonder dat je de weg verliest. Ik hou van de manier waarop ze soms met 3 door elkaar zingen. Ik hou van de percussie, en hoe verschillend die elke keer wel is. Ik hou van het feit dat ik niet onmiddellijk iets vind dat op vergelijkbaar is met Theme from turnpike. (Ik weet dat ze een sample gebruiken.) Ik hou van de uitdaging.

2/ Bright Eyes - I'm wide awake, it's morning

Op Allmusic.com geven ze deze cd 2 sterren.
(lange stilte)
Vijf zouden het er moeten zijn. Er zijn niet veel cd’s die in hun geheel op mijn pc belanden en daar ook blijven, maar dit is er dus één (A Grand don't … van The Streets en Achtung Baby van U2 zijn de andere).
Waaraan heeft hij dat te danken? Ik weet het niet, maar de verhalende teksten, het toegankelijk geluid en het geruststellend effect die de cd op me heeft zal er wel voor iets tussenzitten.

3/ Zita Swoon - Sunrise

Staat hier als vertegenwoordiger van de hele Zita Swoon-gebeuren. Had even goed de Moondog Jr-cd kunnen kiezen, of A song about a girls, maar Sunrise dus. Deze moet het laatste half jaar zowat mijn meest gespeelde cd zijn. Nochtans - alweer - geen liefde op het eerste gezicht. Het is een vreemd plaatje. Eigenlijk een Soundtrack, vol vreemde geluiden, soms stil, soms uitbundig, maar altijd verrassend. Ik hou de verrassingen.

4/ Spinvis – Dagen van gras, dagen van stro

Inspireert me op het vlak van tekstritmes, bevestigd mijn geloof in het feit dat er meer te halen is uit de Nederlandse taal, en doet dat met opvallend eenvoudige woorden.

5/ Keziah Jones - Blufunk is a fact!

Cactusfestival 2004. Zaterdag. Ik kwam eigenlijk voor Elvis Costello (die ook goed was), maar werd helemaal overtuigd door die gast met z'n deukhoed die hét zomergevoel strooide, en er een eigen woordenschat en ideologie op nahoudt.

6/ Howe Gelb – The listener

Leren kennen door collega Eddie die me een Giant Sand-cd liet horen. Die stem! Iedereen die ook maar aan onthaasten denkt zou deze cd moeten beluisteren. Alles vertraagt (tot het mijn 'bioritme' bereikt heeft).

7/ U2 – Achtung baby

Ik zou iets kunnen zeggen over hoe de val van de Berlijnse muur en het einde van de koude oorlog, over hoe asgrauwe ogen vervangen werden door smiley's, over die acht die een negen werd… maar eigenlijk is dit gewoon een heel sterke plaat.

8/ Admiral Freebee - Admiral Freebee

Heeft me ertoe aangezet opnieuw te leren rijden (ik had mijn rijbewijs al). En dat is als een prestatie te bestempelen.

9/ Galliano – Live at the liquid room (tokyo)

Een zaligheid en een ergernis. In 1999 gekocht toen Oor's popencyclopedie me nieuwsgierig had gemaakt. Zaligheid omdat hij zo goed is. Ergernis omdat de groep daarna in rook opgegaan lijkt te zijn.

10/ Lou Reed – Perfect Night Live in London

Studentsentiment. Ik heb het verhaal hier al eens gedaan. Wie het wil lezen kan het (gemakkelijker) vinden door onderaan dit bericht op Lou Reed te klikken.

14-02-07

kom kom

kom kom

laat me je dragen
neen, wees maar niet bang
ik laat je niet vallen.

straks ga ik je wassen
met schuim en met spons
maar eerst kotsen we samen
wat rest uit je kom

 

(of hoe afruimen en afwassen inspirerend kan werken)

21:22 Gepost door marc in Op papier | Permalink | Commentaren (2) | Tags: marc schrijft, afwassen |  Facebook |

08-02-07

Luister: Cold War Kids

bericht bijgewerkt: luisterpaal-link toegevoegd

Gisteren in
Brussel, vandaag in je oor.
Cold War Kids

Je wist het nog niet, maar hier zat je op te wachten!
Hun debuut Robbers & Cowards is
te beluisteren via mtv first listen. Nooit gedacht dat mtv nog ergens goed voor zou zijn.

myspace-klik

07-02-07

Buck 65 - Zulu-tv

In de reeks marc ontdekt wat anderen al wisten...
Buck 65
Ergens net onder het oppervlak van het internet (há, u dacht dat het net oppervlakkig was) wordt hij/wat hij maakt vrij vaag omschreven als 'alternatieve hip hop'.
Volgens mij hoort hij in volgende hokjes (we doen vandaag in hokjes):
- grappige mens
- zalige stem (luister het eerste deel en... neen, luister er gewoon naar)
- goeie hip hop (het bestaat)

Buck 65 in 12 delen bij Zulu Records...
01 - 02 - 03 - 04 - 05 - 06 - 07 - 08 - 09 -
10 - 11 - 12

13:49 Gepost door marc in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: buck 65, zulu records, hip hop |  Facebook |